Ocena brak

Historia wychowania wśród nauk pedagogicznych i historycznych - metodologia i metody badawcze

Autor /RoksRormamadytbjk Dodano /29.01.2007

"HISTORIA WYCHOWANIA WŚRÓD NAUK PEDAGOGICZNYCH I HISTORYCZNYCH - METODOLOGIA I METODY BADAWCZE "

Aby dokładnie zrozumieć pojęcie historia wychowania, należy przede wszystkim określić jej przedmiot i metody badań, zakres chronologiczny oraz genezę tej dyscypliny jako nauki samodzielnej i jako przedmiotu nauczania w zakładach kształcenia nauczycieli.
Przedmiot badań historii wychowania sprowadzić można do dwóch głównych problemów:
1. sposoby i formy organizacji wychowania dzieci i młodzieży w warunkach naturalnych i w specjalnych instytucjach na przestrzeni dziejów.
2. geneza i etapy rozwoju myśli pedagogicznej.
Zatem historia wychowania jest nauką o metodach, formach i organizacji wychowania, ustrojach szkolnych i systemach oświatowych oraz nauką o genezie i rozwoju myśli pedagogicznej na przestrzeni dziejów.
Przedmiot badań historii wychowania determinuje w pewnym stopniu metody badawcze. Ponieważ zarówno, praktyka jak i teoria wychowania rozwijają się w określonych warunkach społecznych, w związku z czym badanie zjawisk wychowawczych nie może być oderwane od zjawisk ekonomicznych, politycznych, kulturowych, itp. Dla historii wychowania ważne są zatem nie tylko fakty, ale też ich wyjaśnienie w szerokim kontekście innych zjawisk.
Do podstawowych metod badawczych historii wychowania należy zaliczyć analizę źródeł, a więc tych wszystkich dokumentów, opisów i rzeczy, które w sposób bezpośredni lub pośredni dotyczą wychowania w badanym okresie. Ważną rolę odgrywają też badania etnograficzne i socjologiczne współczesnych ludów prymitywnych, by przez analogię orzekać o wychowaniu w okresie wspólnoty pierwotnej.
Do ważnych problemów metodologicznych historii wychowania należy określenie zakresu chronologicznego jej przedmiotu badań oraz wyjaśnienie genezy jako samodzielnej dyscypliny naukowej i przedmiotu nauczania w zakładach kształcenia nauczycieli. Dolną granicę dziejów którymi powinni interesować się historycy wychowania, wyznacza przyjęta w pedagogice definicja pojęcia wychowanie. Jeżeli założymy, że wychowanie to świadoma i zorganizowana działalność zmierzająca do przygotowania młodego pokolenia do życia, to badaniami należy objąć okresy dziejów, w których pojawił się gatunek 'HOMO SAPIENS'. W momencie podjęcia przez ludzi świadomej działalności rozpoczął się proces wychowania. Natomiast górna granica ma charakter umowny. Do historii można zaliczyć wszystko to, co aktualnie minęło, z tym jednak, że pełne i obiektywne przedstawienie jakiegoś zjawiska społecznego wymaga tzw. Perspektywy historycznej.
Historia wychowania jako samodzielna dyscyplina naukowa zaczęła wyodrębniać się dopiero w połowie XIX wieku.(w tym czasie zaczęto też postulować wprowadzenie historii wychowania jako przedmiotu nauczania w zakładach kształcenia nauczycieli). W ciągu kilkudziesięciu lat przeszła ona ogromną ewolucję.

Do góry