Ocena brak

Historia wychowania obszerne dokładne ściągi z całego materiału

Autor /kneercefalbuicaoca Dodano /27.10.2007

1.GRECJA KOLEBKĄ KULTURY EUROPEJSKIEJ. WYCHOWANIE W SPARCIE I ATENACH.
Grecja antyczna-fundamenty europejskiej kultury materialnej i intelektualnej.
Bramy chronologiczne: 800 r.p.n.e.-początek starożytności („Iliada” Homera);526 r.n.e.-zamknięcie akademii platońskiej przez cesarzy-koniec okresu starożytności. Grecja nie była tworem jednolitym, dzieliła się na kilkanaście państw, najważniejsze z nich to Sparta i Ateny. Grecy nie mieli żadnych wzorów, tworzyli wszystko od początku w sposób oryginalny. Potrafili w działalności ludzi i zjawiskach przyrody dostrzec piękno i ład, potrafili uporządkować życie społeczne. Grecy i Spartanie przywiązywali wielką wagę do kształcenia i wychowania.
WYCHOWANIE I KSZTAŁCENIE SPARTAN.
Sparta została założona przez greckie plemię Dorów. Sparta miała ustrój polityczny o systemie totalitarnym- było to państwo wojskowe i arystokratyczne. Ludność Sparty składała się z kilku warstw społecznych: Spartiaci-arystokracja ziemiańska, właściciele niewolników; Periojkowie-warstwa niepełnoprawna(rolnicy, kupcy, rzemieślnicy); Heloci-niewolnicy-ludność podbita będąca własnością państwa. Wyzysk niewolników w Sparcie miał szczególnie okrutny charakter i był przyczyną wielu powstań. Aby móc stłumić wszelkie rozruchy i prowadzić wojny Spartanie zmuszeni byli do życia w warownych obozach i ciągłej gotowości bojowej. Zadaniom tego państwa podporządkowane było wychowanie, którego głównym celem było przygotowanie bojowników przeciw wrogowi wewnętrznemu i zewnętrznemu. Naczelne miejsce w kulturze spartańskiej zajmował ideał wojskowy. Temu celowi służyło rozwijanie zamiłowań do sportu, a wyrazem tego były sukcesy Spartan na igrzyskach olimpijskich. Uprawianie sportu nie było zastrzeżone tylko dla mężczyzn, uprawiały go i młode dziewczyny-chodziło o przyszłe matki, aby odznaczały się zdrowiem; siła fizyczna uchodziła tu za największy wdzięk niewiast. Pierwiastek umysłowy w wychowaniu spartańskim sprowadzał się do wychowania muzycznego. Obie dziedziny: sport i muzyka były pod opieką państwa, a widowiska sportowe i muzyczne towarzyszyły licznym uroczystościom państwowym i religijnym.
Wychowanie spartańskie służyło wyłącznie celom państwa i całe było w rękach tego państwa. Troszczono się już o same małżeństwo: bezżenność pociągała za sobą utratę czci i różne formy upokorzenia. Państwo realizowało politykę eugenizmu i regulacji zaludnienia. Dzieci, które urodziły się wątłe oraz często dzieci płci żeńskiej porzucano na górze Tajgetos, gdzie ginęły lub brane były przez pasterzy. Dzieci zdrowe i silne pozostawały pod opieką domową do 7 roku życia. Od 7 roku życia Spartanin przechodził pod opiekę państwa i do końca życia był jego niepodzielną własnością.

Podobne prace

Do góry