Ocena brak

Henryk III (panowanie 1039 - 1056)

Autor /Hygin696 Dodano /02.05.2012

 

  • Najdalszy zasięg wpływów Cesarstwa na wschodzie. Ugruntowanie pozycji na wschodzie:

  • Poparcie osłabionej po społecznym kataklizmie Polski przeciwko wzmacniającymi się pod rządami Brzetysława I Czechami. W zbrojnej wyprawie przeciwko Brzetysławowi Henryk III zajął Pragę w 1041 r. i zmusił księcia czeskiego do rezygnacji ze zbyt ambitnych planów, w tym utworzenia w Pradze metropolii.

  • Na Węgrzech, ogarniętych walkami wewnętrznymi, poparł jednego z kandydatów do tronu i w wyprawie w latach 1044- 1045 zmusił Węgry do uznania zwierzchnictwa niemieckiego i płacenia cesarskiego trybutu.

  • Wyprawy rycerstwa niemieckiego do Włoch.

  • Wyprawy do Włoch zyskiwały poparcie możnowładztwa feudalnego Niemiec. Do Italii ciągnęły tysiące niemieckich rycerzy. Trudno powiązać te miraże z uniwersalistyczną polityką Henryka III, jeżeli w ogóle istniała. Na najbliższe otoczenie cesarza czekały we Włoszech liczne łupy, lenna i prebendy. Cesarz sam liczył na napełnienie skarbca daninami i okupami bogatych miast włoskich.

  • Nowe wyprawy włoskie doprowadziły do eskalacji stosunków cesarstwa z Włochami. Włosi nie mogli już patrzeć na nadciągające zza Alp bandy barbarzyńców, chcące przywłaszczyć dla swojego władcy tytuł związany z dawną świetnością ich kraju, tytuł, który nie należał się nikomu zza Alp. Jedynym pozytywnym skutkiem tych wypraw było kulturalne zbliżenie Niemiec, zwłaszcza południowych, do wysoko rozwiniętej Italii.

Podobne prace

Do góry