Ocena brak

HENRYK II (2)

Autor /Toma Dodano /16.10.2012

ur. 31 III 1519 w Saint-Germain-èh-Laye,
zm. 10 VII 1559 w Paryżu, król Francji.

Po śmierci swego ojca — Franciszka I zosta! 1547 królem
Francji; w działalności polit, ulegał wpływom żony Katarzyny
Medycejskiej i swych doradców - Anne de Montmorency i
François — Gwizjusza (1). Wojny prowadzone przez H. z
Anglią (1550 zdobył Boulogne i 1558 franc. twierdzę Calais),
z ces. —» Karolem V, przy współudziale niem. książąt protest.
(1552-56 H. zdobył Metz, Toul i Verdun) i z hiszp. —> Filipem
II (1557-59) oraz nieudana próba 1557 uwolnienia
Włoch, w porozumieniu z pap. Pawłem IV, od wojsk ces.
Ferdynanda I wyczerpały Francję pod względem gosp.
(sprzyjało to szerzeniu się reformacji).

Przywiązany do katolicyzmu (utwierdzał go w tym głównie
kard. Charles —» Gwizjusz) H. zwalczał reformację protest.,
a w celu przyspieszenia procedury sądzenia podejrzanych o
herezję powołał 1547 przy parlamencie Izbę Specjalną, zw.
również Izbą Gorliwą, która do 1550 wydała ok. 60 wyroków
śmierci; w edykcie z 1549 H. odebrał parlamentom prawo z
1540 sądzenia heretyków i przekazał je trybunałom kośc. (—>
Francja II C 1), ponadto szczegółowo określił kompetencje
sędziów w sprawach rei.; w edykcie z 1551, wyd. w Châteaubriant
(46 artykułów), m.in. koordynował wszelkie środki
podjęte dla obrony wiary (zabronił kontaktów z Genewą,
przywozu i rozpowszechniania w kraju książek - o druku nowych
decydował wydział teol. Sorbony; urzędy i szkoły obsadzał
katolikami);

H. usiłował też, na wzór Hiszpanii, wprowadzić
— inkwizycję, w czym przeszkodził mu parlament; w
edykcie wyd. 1557 w Compiègne nakazywał stosowanie kary
śmierci wobec wszystkich, którym dowiedziono herezji, a w
edykcie wyd. 1559 w Ecouen - wyszukiwanie i karanie heretyków;
represje te jednak nie osiągnęły zamierzonego celu
(—» kalwinizm, — hugenoci).

 

L. Romier, Les origines politiques des guerres de religion I. H. et l'Italie (1547-1555), P 1913; P. Champion, Paris au temps des guerres de religion. Fin du règne de H. Régence de Catherine de Médlcis, P 1938; H. Noëll, H. et la naissance de la société moderne, P 1944; R. Nürnberger, Dle Politisierung des französischen Protestantismus. Calvin und die Anfänge des protestantischen Radikalismus. T 1948; B. Walbe, Studien zur Entwicklung des allegorischen Porträts in Frankreich von seinen Anfängen bis zur Regierungszelt König H., Gie 1974; M. Vregille, Aspects médicaux de la mort de H., Di 1978; H. Catalogue des actes de H. I-II, P 1980-86; E. Mason, Rocamadour (Lot) in Quercy above all Other Churches. The Healing of H. The Church and Healing, Lo 1982; H. Lemonnier, La France sous H. La lutte contre la maison d'Autriche 1519-1559, P 1983; I. Cloulas, Henri II, P 1984; F.J. Baumgartner, H. and the Papal Conclave of 1549, The Sixteenth Century Journal 16(1985) z. 3, 301-314; I. Cloulas, Henri II, Mémoires de l'Académie Nationale des Sciences, Arts et Belles-Lettres de Caen (nowa seria) 24(1986) 49-65; J. Desobry, Un livre d'Heures de H., roi de France, Bulletin trimestriel de la Société des Antiquaires de Picardie 152(1987) 315-327.

Podobne prace

Do góry