Ocena brak

HALBAN LEON

Autor /Agrypina Dodano /12.10.2012

ur. 23 IX 1893 w Krakowie, zm. 3 V
1960 w Lublinie, kanonista, syn Alfreda.

Studia prawnicze rozpoczął na Uniw. Jana Kazimierza we
Lwowie, a kontynuował w Wiedniu i Grenoble; 1916 uzyskał
we Lwowie tytuł doktora prawa i 1926 habilitował się w zakresie
prawa kość; 1936 został prof. Uniw. Lwowskiego,
1944 prawa kośc. KUL, gdzie byl dziekanem wydz. prawa i
nauk społ.-ekon., a nast. prodziekanem wydz. prawa kan.;
był członkiem czynnym Tow. Naukowego KUL oraz m.in.
zarządu głównego Commission Internationale des Arts et
Traditions Populaires w Paryżu.

Przedmiotem zainteresowań H. były: kośc. prawo pubi.,
historia źródeł i literatury prawa kan. oraz metodologia prawa;
w rozprawach podejmował zagadnienia dotyczące traktatów
międzynar., a także relacji —* Kościół a państwo; ponadto
zajmował się problematyką spot., szczególnie dotyczącą
nar. socjalizmu w Niemczech.

Z dorobku pisarskiego H. na
uwagę zasługują m.in. Lichwa w nauce i prawie kościelnym
(Lw 1926), Supremacja państwa nad Kościołem (Lw 1927),
Społeczne ideały chrześcijaństwa w pierwszych wiekach (Pz
1929), Pakta laterańskie (Wwa 1931) i Religia w Trzeciej Rzeszy
(Lw 1936).

 

J. Mazurkiewicz, Prof. Dr Leon H., RLb 3(1960) 331-332; A. Petrani, Wydział Prawa Kanonicznego KUL i jego działalność dydaktyczno-naukowa w ciągu ubiegłego pięćdziesięciolecia, RTK 15(1968) z. 5, 38-39; H. Misztal, PolKan I 167-168.

Podobne prace

Do góry