Ocena brak

GUSIEW ALEKSANDER FIEDOROWICZ

Autor /Natalis Dodano /11.10.2012

ur. 1842 w guberni
twerskiej, zm. 1904, prawosł. teolog.

Studiował w seminarium duch. w Twerze, a nast. w Akademii
Duch. w Petersburgu, gdzie 1871 uzyskał stopień kandydata
teologii; był wykładowcą teologii dogm. i mor. w seminarium
duch. w Kazaniu; równocześnie uczył pedagogiki i
języka ros. w przycerkiewnej szkole żeńskiej oraz w junkierskiej
szkole piechoty;

1874 otrzymał tytuł magistra teologii za
pracę Nrawstwiennyj idieal buddlzma w jego otnoszenii k
christianstwu (Ptb 1874); zestawił w niej chrzęść, zasady teologii
mor. z etyką — buddyzmu i — braminizmu, oddzielając
przy tym naukę — Buddy od jej późniejszych interpretacji;
1887 otrzymał nominację na docenta Akademii Duch. w Kazaniu,
a 1 8 8 9 na prof, nadzwyczajnego; 1895 uzyskał doktorat
teologii za rozprawę Osnownyja prawiła w nrawouczenii
grafa Lwa Tołstogo (Mwa 1893), w której określił genezę
filoz. idei L.N. Tołstoja; 1896 został prof, zwyczajnym teologii
fundamentalnej.

W artykułach drukowanych m.in. w „Christianskoje cztienije",
„Prawosławnoje obozrienije" i „Prawosławnyj sobiesiednik"
zajmował się także zagadnieniami dogm. w teologii
—> starokatolików, a zwł. —* Filioque (Starokatoliczeskij
otwieť na naszy tezisy po woprosu o Filioque i presuszczestwlenii.
Polemiko-apotogeticzeskij etiud, Kazań 1903) i
przeistoczeniem.

Był przekonany, że jedynie teistyczna filozofia
ma właściwe podstawy nauk. i tylko ona potrafi zaspokoić
potrzeby i dążenia ludzkiego ducha; analizował też problemy
nurtujące ros. społeczeństwo oraz zajmował się antyrel.
ruchami pojawiającymi się w Rosji i na Zachodzie; polemizował
również z niechrześc. tendencjami nauki współcz.,
szczególnie ze skrajnym ewolucjonizmem w kwestii pochodzenia
człowieka.

 

N.P. Danków, PBE IV 848-854; J. Niedzielski, PEK XV-XVI 20-21; G. Florovsky, Putì russkogo bogostowija, P 1937, 1981.

Podobne prace

Do góry