Ocena brak

GRZEGORZ z NAZJANZU, Grzegorz Teolog Św. - ZNACZENIE

Autor /Halka Dodano /11.10.2012

G. zaznaczył się zarówno w Kościele gr.,
jak i ł a c , tak w starożytności, jak też średniowieczu i w renesansie.

Już na pocz. V w. pisma jego znane były na Zachodzie
dzięki tłumaczeniom Rufina z Akwilei, który poglądy
G. uznawał za normę prawowierności; Hieronim uważał go
za swego mistrza (De vir. Ul. 117), Augustyn zaś cytował pisma
G. kilkanaście razy. Kościół gr. widział w G. swego głównego
przedstawiciela;

jego mowy przepisywane oraz ilustrowane
jak ewangeliarze, już w starożytności przełożono na język
orm., syr., starosłow., koptyjski, gruziński, arab. i etiopski;
do końca epoki bizant. (1453) był studiowany i naśladowany
w szkołach retorskich jako wzór wymowy; niektóre poematy
i kazania G. zostały włączone do liturgii gr.; G. uznawany
jest za największego przedstawiciela liryki chrzęść
przed Romanosem.

W średniowieczu nauka G. o relacjach w
Bogu stała się podstawą dla wszelkich analiz scholast. o Trójcy
Świętej; G. uważany za pierwszego wielkiego przedstawiciela
humanizmu chrzęść ceniony był także przez humanistów
(m.in. przez Ph. Melanchtona).

 

F.K. Hümmer, Das heiligen G. Lehre von der Gnade, Ke 1890; J. Sajdak, De G. posteriorum rhelorum. grammaticorum, lexicographorum fonte, Eos 16(1910) 94-99; tenże. Historia critica scholiastarum et commentatorum G., Kr 1914; tenże. De G. poetarum christianorum fonte scripsit. Kr 1917; T. Sinko, Liryka świętego G., PS 1(1918) 29-45; J. Dziech, De G. Diatribae quae dicitur alumno, Pz 1925;E. Fleury, Hellénisme et christianisme. Saint G. et son temps, P 1930; J. Sajdak. idee pedagogiczne G., Pz 1933; L. Stephan, Dle Soterlologie des heiligen G., R 1938; A. Corvino, // battesimo secondo san G., R 1943; G. Söll, Die Mariologle der Kappadozier im Licht der Dogmengeschichte, ThQ 131(1951) 288-319; J. Plagnieux. Saint G. Théologien. P 1952; K.G. Bones, G. ho Theologos. Patrologike kai genealogike melete. At 1953; F.X. Portmann, Die Göttliche Paidagogie bei G., Fr 1954; M. Serra, La carità pastorale in san G., OCP 21(1955) 317-374; P. Gallay, Grégoire de Nazianze, P 1959; M.M. Hauser-Meury. Prosographle zu den Schriften G., Bo I960; J.M. Szymusiak, Eléments de théologie de l'homme selon saint G., R 1963; tenże, Grzegorz Teolog, Pz 1965; tenże, Amour de la solitude et vie dans le monde à l'école de G., VS 114(1966) 129-160; tenże, G. et le péché, StPatr 9(1966) 288-305; tenże, Pour une chronologie des discours de G., VigCh 20(1966) 183-189; H.M. Werhahn, Dubia und Spuria unter den Gedichten G., StPatr 7(1966) 337-347; L. Malunowiczöwna, Problem przyjaźni u Bazylego, G. i Jana Chryzostoma, RH 16(1968) z. 3, 107-132; D.A. Sykes, The „Poemata Arcana" of Saint G., JTS 21(1970) 32-42; G. Schnayder, Editionis Gregorianae ab Academia Litterarum Cracoviensi instltutae fata quae fuerint, STV 9(1971) 5-19; T. Spidlik, G. introduction à l'étude de sa doctrine spirituelle, R 1971; SWP 175-177; F. Trisoglio. San G. scrittore e teologo In quaranta anni di ricerche (1925-1965), Rivista di storia e letteratura religiosa 8(1972) 341-374; E.P. Meijering, The Doctrine of the Will and of the Trinity in the Orations of G., NThT 27(1973) 224-234; M. Kertsch. G. Stellung zu Theoria und Praxis aus der Sicht seiner Reden, Byzan 44(1974) 282-289; L. Malunowiczöwna, Listy konsolacyjne i mowy żałobne G, RTK 25(1978) z. 4, 173-202; B. Lorenz, Zur Seefahrt des Lebens in den Gedichten des G., VigCh 33(1979) 234-241; L. Malunowiczöwna, Trójca Kapadocka (Bazyli, G., Grzegorz z Nyssy), AK 92(1979) 409-421; CP. Hammond Bammel, Philocalia IX, Jerome, Epistle 121, and Origen's Exposition of Romans VII, JTS 32(1981) 50-81; J.M. Mathieu, Une nouvelle édition de G., RHPR 61(1981) 271-280; Symposium Nazianzenum, Louvaln-la-Neuve, 25-28 août 1981. Actes de Colloque International, Pa 1983; A. Tomkiel, G. e la divinità dello Spirito Santo, R 1989.

Podobne prace

Do góry