Ocena brak

GROZA ALEKSANDER KAROL

Autor /Cyriaka Dodano /10.10.2012

ur. 30 VI 1807 w Zahraniczach
(gubernia kijowska), zm. 3 XI 1875 w Chałaimgródku
k. Berdyczowa, pisarz.

Studiował na uniw. w Wilnie oraz Dorpacie; 1838-42 redagował
i wydawał rocznik „Rusałka", a 1849-50 pismo „Grosz
Wdowi"; z końcem lat 50-tych zamieszkał w Berdyczowie, a
nast. Żytomierzu, gdzie współorganizował Stow. Księgarsko-
-Wydawnicze.

Twórczość G. zaliczana jest do późnego okresu
tzw. szkoły ukraińskiej i odznacza się zainteresowaniem
historią i folklorem (zwł. religijnym) Ukrainy, ukazuje również
chłopską niedolę; szczególnie reprezentatywne są tu
„powieść ukraińska" Pan Starosta Kaniowski (Wl 1836) oraz
Poezje (I-II, Wl 1843); po roku 1848 proza G. miała charakter
realistycznego zapisu obyczajowości regionalnej (m.in.
Władysław. Wyciąg z Pamiętników niebardzo starych I-II, Wl
1848); pisał też dramaty, m.in. Hrycz (Wl 1858) oraz Twardowski
(Brody 1873).

W dorobku G. ważne miejsce zajmuje
pisarstwo i edytorstwo typu edukacyjnego - Elementarz
mniejszy (Żytomierz 1860), Elementarz większy z tablicą figur
geometrycznych (Żytomierz 1860), Elementarzyk (Żytomierz
1860);

napisał także Ołtarzyk berdyczowski albo zbiór
modlitw ku czci Trójcy Przenajświętszej, Najświętszej Maryi
Panny i Świętych Pańskich (Kijów 1856), wydany na pamiątkę
powtórnej koronacji obrazu Matki Boskiej w kościele
Karmelitów w Berdyczowie.

 

H. Galle, G. Aleksander Karol, w; Sto lat myśli polskiej. Wwa 1923. IX 442-456; NKorbut VII 434-438.

Podobne prace

Do góry