Ocena brak

GRANDI ALESSANDRO

Autor /Pafnucy Dodano /09.10.2012

ur. między 1575-80 w Ferrarze (?),
zm. 1630 w Bergamo, kompozytor wł. baroku.

Studia odbył prawdopodobnie u G. Gabrielego w Wenecji;
1597-1617 przebywał w Ferrarze, będąc kolejno dyrygentem
kapeli w Accademia della Morte, Accademia dello Spirito
Santo oraz kapeli katedralnej; 1617 został śpiewakiem kapeli
bazyliki S. Marco w Wenecji, a 1620 tamże zastępcą C. Monteverdiego
jako wicekapelmistrz; od 1627 był dyrygentem kapeli
przy kościele S. Maria Maggiore w Bergamo.

W 1610 napisał Mszę na alt, 2 tenory i bas, w której uwidocznił
się wpływ Gabrielego, a 1629 Psalmy na głosy solowe i
chór z towarzyszeniem instrumentów, wykazujące wpływy
Monteverdiego.

Głównym dziełem G. są księgi motetów Mottetti
[...] con sinfonie, stanowiące połączenie monodii barokowej
z trio-sonatą (np. Arno Christum), motety dialogowane z
1616 (np. Veniat dilectus meus i Plorabo die ac nocte), motety
solowe bez towarzyszenia instrumentalnego z ok. 1621 (m.in.
Salvum me fac). Motety G. przedrukowywano m.in. w Antwerpii,
Berlinie i Lipsku. G. pisał także kantaty i arie oraz
madrygały koncertujące.

G. jako pierwszy użył terminu —» kantata (1620) i nadał
utworom o tej nazwie formę zwrotkowych wariacji; kompozycje
jego stanowią przejście od faktury kontrapunktycznej do
flor. stylu monodycznego; twórczość rei. G. wywarła duży
wpływ na kompozytorów niem., zwł. na H. Schütza (który
dokonał licznych adaptacji jego utworów).

 

D. Arnold, MGG V 685-689; Riemann ML I 667-668; M.R. Seelkopf, Das geistliche Schaffen von Alessandro G., Wü 1973; J. Roche, Grove VII 631-634.

Podobne prace

Do góry