Ocena brak

GRA

Autor /DomikB Dodano /07.11.2012

 

GRA łc. ludus, iocus; ang. play, game; fr. jeu; nm. Spiel

  1. —> Zabawa ujęta w pewne reguły, okre­ślające najczęściej zasady współzawodnic­twa między jej uczestnikami. W miarę jak dążność do osiągnięcia pewnego stanu końcowego (np. zwycięstwa) przeważa nad zachowaniami o charakterze zabawo­wym, gra przekształca się w pracę. Gra łą­czy się z wydatkowaniem energii fizycz­nej lub umysłowej, motywowanym nie bezpośrednią użytecznością, lecz przyje­mnością, jaką jednostka znajduje w samej tej czynności, którą jest gra.

  2. mat. Sytuacja konfliktowa, w której rozwiązaniu bierze udział więcej ruż jeden gracz; także: każda taka sytuacja decyzyj­na, której rozstrzygnięcie zależy nie tylko od decydenta, lecz również od innych je­szcze czynników. W grze wyróżnia się: a) graczy, czyli grupy o przeciwstawnych interesach, b) wypłatę gry, c) strategię gra­cza. Rozróżnia się gry ze skończoną lub nieskończoną liczbą graczy, gry z sumą zerową lub niezerową w zależności od te­go, czy suma wypłat jest czy nie jest równa zeru, gry ze skończoną lub nieskończoną liczbą strategii w zależności od maksy­malnej liczby strategii, jakie ma do rozpo­rządzenia co najmniej jeden z graczy. Odróżnia się gry strategiczne (kiedy sytuacje są różne od strategii w grze) i gry niestra-tegiczne (gdy strategie utożsamiają się z sytuacjami). Wśród gier strategicznych wyróżnia się gry bezkoalicyjne, kiedy ko­alicje działań oraz interesów się pokrywa­ją. W grach bezkoalicyjnych partnerzy wybierają strategie niezależnie od siebie. Szczególnym przypadkiem gier bezkoali­cyjnych są gry antagonistyczne, w których występują dwaj gracze, przy czym wygra­na jednego jest równoważna przegranej drugiego. Wśród gier niestrategicznych wyróżrua się gry kooperacyjne, w których występuje koalicja między partnerami.

    Grami w tym znaczeniu zajmuje się matematyczna —> teoria gier.

    3. Termin opisowy oznaczający wszel­kie procesy, które zachodzą wewnątrz wyodrębnionego systemu zjawisk zgod­nie z prawidłami tego systemu i dają się sprowadzić do czterech typów operacji: powtórzeń, przestawień, podstawień, prze­kształceń.

Podobne prace

Do góry