Ocena brak

Góra Athos

Autor /Nora Dodano /23.11.2012

Słynna święta góra na krańcu najbardziej na wschód wysuniętego cypla trój członowego Przylądka Chalcydyckiego w północnej Grecji.

Na tym cyplu mieści się dwadzieścia głównych klasztorów, z których pierwszy założył św. Atanazy Atonita w roku 962. Na Górze Athos można znaleźć wszystkie rodzaje prawosławnych klasztorów mniszych:

a. anachoretów albo eremitów,

b. półeremitów, czyli anachoretów mieszkających w koloniach pustelniczych pod kierownictwem duchowym doświadczonego mnicha,

c. cenobitów, czyli mnichów żyjących we wspólnotach. Cenobityzm rozpowszechnił się na Wscho-dzie, szczególnie kiedy św. Bazyli Wielki (ok. 330-379) ułożył dwie własne reguły. Przyjęta na Górze Athos reguła św. Atanazego Atonity szła dokładnie śladami św. Bazylego Wielkiego i św. Teodora Studyty (759-826), wielkiego wschodniego reformatora życia zakonnego,

d. typ czwarty, zwany “idiorytmizmem” (gr. “własny styl”), został wprowadzony na Górze Athos w XIV wieku; mnich idiorytmiczny cieszy siew pewnym stopniu finansową niezależnością.

Ogólnie rzecz biorąc, mnisi ze Świętej Góry są w dość dużym stopniu samodzielni administracyjnie. Od strony kościelnej podlegają patriarsze Konstantynopola. Kobiety nie mają wstępu na półwysep.

Zob. anachoreci, cenobici, eremici, filokalia, hezychazm, palamizm, teokracja, życie monastyczne.

Podobne prace

Do góry