Ocena brak

Gołąbek żółciowy

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz tego gołąbka ma zwykle średnicę 5-9 cm. Przy rozpościeraniu się powstaje w środku zagłębienie, lecz zwykle widoczny w nim jest mały, płaski garbek. Kolor kapelusza zazwyczaj od ochrowego do słomiastożółtego, czasami bywa miodowobrunatnawy.

Odcienie bledną w kierunku brzegu. Skórka gładka i błyszcząca, dająca się zdzierać tylko przy brzegu; tutaj u starszych grzybów widać bruz-dkowanie. Cienkie, przyrośnięte do trzonu Wasz/a ustawione regularnie i nie bardzo gęsto, często są ku tyłowi częściowo rozwidlone. Młode blaszki blade, stare białawobrunatne.  

Trzon wysokości do 4-6 cm, o przekroju 1-2 cm, jaśniejszy od kapelusza (kremowy z domieszką żółtawego), początkowo pełny, później zaczopowany. Bladobiały miąższ zmienia się z biegiem czasu na żółtawy. Jest łamliwy, pachnie słodkawo pelargonią lub musztardą, w smaku bardzo ostry.

Wysyp zarodników: bladokremowy.

Występowanie: w niektórych latach gołąbek żółciowy występuje masowo. Znajduje się go od późnego lata do jesieni, przede wszystkim koło buków i dębów.

Możliwość popełnienia pomyłki: z gołąbkiem brudnożółtym, lecz ten nie ma tak ostrego smaku, a miąższ trzonu u starszych osobników zabarwia się na szaro.

Zastosowanie: grzyb ma bardzo ostry smak i dlatego nie nadaje się do jedzenia.

Uwagi ogólne: cechy rodzaju gołąbek (Russula) opisano przy gatunku wymiotnym . Dla zbieraczy grzybów można ustalić zasadę: wszystkie gołąbki o łagodnym smaku są jadalne, wszystkie gorzkawe i o ostrym smaku niejadalne.

Miłośników grzybów to nie zadowoli, będą próbować dokładnie określić gatunek. Wfymaga to jednak nieco doświadczenia, cierpliwości, dobrej literatury fachowej i mikroskopu. Wyłącznie makroskopowo można wiele gatunków określić mylnie. Fellea oznacza „gorzka jak żółć".

Podobne prace

Do góry