Ocena brak

Gołąbek winny

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz średnicy 10-12 cm, początkowo kulisty, później staje się coraz szerszy i coraz bardziej płaski. U dojrzałych osobników na bardzo cienkim brzegu pojawiają się drobne bruzdki. Ten grzyb lasów iglastych rozpoznać można po kapeluszu o barwie czerwonych liści, karminowoczerwonej, purpuro-woczerwonej i ciemnoczerwonej, przy czym środek ma zawsze ciemniejszy (czarny).

Wilgotna skórka jest bardzo kleista, ale wysycha szybko na matowo; daje się ściągać do połowy. Blaszki okrągło przyrastające, rozwidlone i początkowo bladokremowobiałe, później ochrowe, brązowiejące pod wpływem ucisku.  

Trzon dorasta do wysokości 6-9 cm i może mieć grubość do 3 cm; często silnie maczugo-waty lub wybrzuszony, czasem walcowaty. Również on na białym tle jest podbarwiony karminowoczerwono, rzadziej czerwono; pod naciskiem nabiega kolorem rudobrązowym. Biały miąższ jest w rdzeniu trzonu mniej lub bardziej brunatnawy, na powietrzu szybko ciemnieje. Świeży pachnie owocami, u osobników starych lub w kilka minut po zebraniu pachnie śledziem.

Wysyp zarodników: jasnoochrowy.

Występowanie: spotykany w lasach iglastych od lata do jesieni, pospolity i częsty.

Możliwość popełnienia pomyłki: na podstawie miejsca występowania rozróżnia się 4 gatunki: R. elaeodes o zabarwieniu zielonym, oliwkowym, rośnie w lasach liściastych; R. faginea występuje w lasach bukowych, kapelusz ma bardziej brunatny lub winnobrunatny, w środku bardziej żółtawy; R. graveolens ma podobne ubarwienie, trzon biały, później żółtawo-brunatnawy; rośnie szczególnie chętnie kolo dębów; R. pascua jest małym grzybem rosnącym w zbiorowiskach krzewinkowych wyższych pięter górskich.

Zastosowanie: gatunek jadalny; ze względu na zapach śledziowy niezbyt ceniony.

Uwagi ogólne: erythropoda znaczy „czerwononoga".

Podobne prace

Do góry