Ocena brak

Gołąbek słodkawy

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz o średnicy do 12 (15) cm, początkowo dzwonkowato wypukły, później rozpostarty i płaski, z nieco zagłębionym środkiem. Ma kolor mniej więcej czekoladowobru-natny, brunatnawy, żółtobrunatny lub oliwko-wobrunatny, rzadziej krwistoczerwonoróżowy, przeważnie od ponurej lub czarnej purpury do brązu, często także ochrowo poplamiony. Zwykle naga skóra kleiście połyskująca, tylko rzadko sucha, bez połysku; daje się daleko zdzierać. Brzeg z długimi wypukłościami, już wcześnie guzowato bruzdkowany.  

Blaszki radej ściśle ustawione, zaokrąglone, przyrastają do trzonu, u podstawy połączone poprzecznymi żyłkami; długo mają białawy odcień, przechodzący często w niebieskawy, później stają się soczyście ochrowe lub brudnooch-rowe. Walcowaty, pełny trzon wysoki do 10 cm i gruby 1-3 cm, z drobnymi zmarszczkami na powierzchni, przeważnie czysto biały, u podstawy często można zauważyć małe, żółte plamy.

Miąższ również biały, pod naciskiem noża brunatniejący lekko przy trzonie, twardy i mocny, pachnie słabo owocami, w smaku całkiem łagodny.

Wysyp zarodników: soczyście ochrowy.

Występowanie: od lata do jesieni można znaleźć tego pospolitego i szeroko rozpowszechnionego gołąbka w lasach iglastych (świerki, jodły, sosny) na niżu i w górach, na podłożu wapiennym.

Możliwość popełnienia pomyłki: gołąbek słodkawy jest gatunkiem bardzo zmiennie ubarwionym i można go pomylić z innymi z tej grupy. Również łagodny gołąbek cukrówka (fl.! alutacea) ma kapelusz bardziej fioletowoczer-wonawy, winnoczerwonawy, blaknący na kość słoniową i trzon biały lub czerwony.

Gołąbek oliwkowy (17. olivacea) ma zwykle prawie kar minowy trzon. Żółtawe blaszki sprawiają, można gołąbka słodkawego pomylić z gołąb kiem winnym, lecz zapach jest tu dobrą cech rozróżniającą.

Zastosowanie: bardzo dobry grzyb jadalny.

Uwagi ogólne: Integra znaczy „nie do uszk" dzenia" (blaszki się nie łamią.)

Podobne prace

Do góry