Ocena brak

GERMAN z AUXERRE Św. bp.

Autor /Wrociwoj Dodano /04.10.2012

ur. ok. 380 w Auxerre,
zm. prawdopodobnie 31 VII 448 w Rawennie, organizator
życia kośc. w —> Galii, p a t r o n —* A u x e r r e .

1. Ż y c i e  i  d z i a ł a l n o ś ć - G . pochodził z zamożnej
rodziny z e środk. Galii; wykształcenie human, otrzymał prawdopodobnie
w Autun; po studiach prawniczych w Rzymie,
został adwokatem i zarządcą jednej z prow, cesarstwa w
Galii; po śmierci bpa Auxerre św. Amatora (418), wybrany
przez aklamację jego następcą, 419 przyjął sakrę biskupią;
zmieniwszy dotychczasowy świecki styl życia, zasłynął jako
asceta i budowniczy świątyń w diecezji; fundowane przez
G. klasztory miały służyć również formacji kapłanów, a
założony przez niego w Auxerre klasztor z kościołem św.
Kosmy i D a m i a n a był o ś r o d k i em kultury aż do czasów nowoż.
(nast. jako opactwo St. Germain, rozbudowane V L X I V w.,
z zabytkową architekturą, zniszczone podczas rewolucji
franc.);

G. był także kierownikiem duchowym chrześcijanek
żyjących w celibacie (m.in. św. —» Genowefy); z polecenia
pap. Celestyna I udał się 429 na wyspy bryt. w celu zwalczania
—» pelagianizmu (—» Anglia I) i ugruntowania chrześcijaństwa
(stąd odbył pielgrzymkę do grobu męczennika bryt.
św. —» Albana i zbudował w Auxerre kościół pod jego
wezw.); 430 przyczynił się do bezkrwawego zwycięstwa Brytyjczyków
nad Anglami i Sasami; druga podróż G. do Brytanii
(po 445) kwestionowana jest przez nowsze badania; 448
udał się z misją dyplomatyczną na dwór król. do Rawenny.

2. K u l t - G. zapoczątkowały uroczystości pogrzebowe w
Rawennie, którym przewodniczył ówczesny jej bp —> Piotr
Chryzolog; zabalsamowane zwłoki G. przewieziono nast.,
zgodnie z j e g o t e s t a m e n t e m , do A u x e r r e ; prawie 2-miesięczna
eksportacja stworzyła okazję uczczenia G. przez ludność
zamieszkałą na trasie konduktu; w Auxerre obchody żałobne
(22 IX - 1 X) przerodziły się również w rei. kult p a t r o n a ;
cuda, przypisywane G. jeszcze za życia, mnożyły się przy
j e go trumnie;

święto 31 VII (dies natalis) obchodzono w
Galii i Brytanii (w MartHieron 1 X - depositici); grób G.
(kościół St. Maurice - mauzoleum rodowe, zbudowany przez
G.) był jednym z ważniejszych miejsc pielgrzymkowych
średniow. Francji (m.in. —* Klotylda miała tu uprosić nawrócenie
swego męża —» Chlodwiga);

kult G. w środowisku
k r ó l . , zapoczątkowany w Rawennie, zwł. przez ces. Galię Płacydię, kontynuowany był w dynastiach merowińskiej
i karolińskiej; w poł. VI w. nad g r o b em G. wzniesiono z fundacji
król. nową bazylikę pod wezw. G.; 841 bp Eribald dokonał
rekognicji relikwii G., które 858, w obecności króla
Karola II Łysego, przeniesiono do nowej konfesji bpów
Auxerre (tu pochowano też św. — Aunariusza); wskutek
profanacji przez hugenotów (1567) ocalała tylko nieznaczna
część relikwii G.;

1948 z okazji 1500-lecia j e go śmierci odbyły
się w Auxerre i Paryżu obchody rei. i kongres nauk., którego
akta wydał G. Le Bras Saint G. et son temps (418-448). Communications
présentées pour le XVe centenaire de la mort de
G., (Auxerre 1950); z ponad 100 franc, miejscowości Saint
Germain, znaczna ich liczba odnosi się do G. oraz do św.
—> G e r m a n a z Paryża.

Vita G., spisane 475-480 przez lyon. kapłana Constantiusa,
stanowi wiarygodne źródło hist, do dziejów Galii (wyd. W.
Levison, w: MGHSSrerMer VII 225-283); późniejsze biografie
G. oraz rozdział jemu poświęcony w Gesta episcoporum
antissidoriensium -H» Eryka z Auxerre to kompilacja
hagiograficznych fragmentów dotyczących in. postaci, z pełnym
t e k s t em Vita G. Constantiusa i z d o d a t k i em cudów.

 

BHL 3453-3464; V.B. Henry, Histoire de l'abbaye de St. Germain d'Auxerre, Auxerre 1853; ASanc Julii VII 195-315; L. Prunel, Saint G., P 1929; B.A. Thompson, A Chronological Note on Saint G., ABol 75(1957) 135-138; Baudot-Chaussin VII 137-145; P. Viard. BS VI 232-236; BBKL II 225-226; J. Dubois, DHGE XX 901-904.

Podobne prace

Do góry