Ocena brak

George Byron (1788 — 1824)

Autor /Odillo Dodano /04.06.2013

Urodził się w Londynie, zmarł w Missoionghi w Grecji. Już podczas studiów w Cambridge wydał swe pierwsze poezje. Dyskusję wywołał następny tom Godziny próżnowania. W r. 1809 rozpoczął Byron dwuletnią podróż po południowej Europie i Bliskim Wschodzie. W r. 1812 ogłosił dwie pieśni Wędrówek Childe Harolda. Lata następne przynoszą szereg powieści poetyckich — 1813: Giaur, Narzeczona z Abydos; 1814: Korsarz, Lara; 1816: Oblężenie Koryntu, Paryzyna. 

Na skutek bojkotu towarzyskiego musiał Byron opuścić w 1816 r. Anglię; udał się do Szwajcarii. W tym samym roku opublikował III pieśń Wędrówek Childe Harolda i poemat Więzień Czylonu. 1817 r. przynosi pierwszy dramat Byrona Manfred. We Włoszech napisał IV pieśń Wędrówek Childe Harolda oraz poematy Zale Tassa i Proroctwo Dantego. Rozpoczął pracę nad wielkim poematem dygresyjnym Don Juan, którego szesnaście pieśni ogłosił w 1923 r. Napisał wówczas także kilka dramatów niesćenicznych, a w 1821 r. Kaina — swój największy dramat.

Byron zmarł w Grecji, dokąd pospieszył, by wziąć udział w powstaniu przeciwko Turcji. Twórczość jego wywarła wielki wpływ na rozwój romantyzmu, jego utwory były tłumaczone przez najwybitniejszych pisarzy epoki, a bohaterowie utworów Byrona są wzorem dla wielu bohaterów romantycznych. Obok utworów w duchu romantycznym pisał także satyry pseudokla-syczne, w których bronił się przed atakami krytyki.

Do góry