Ocena brak

GENOWEFA KSIĘŻNICZKA BRABANCKA

Autor /PetrycyLol Dodano /16.03.2012

Bohaterka legend lud., sięgających VIII w., przypomniana w Złotej legendzie (ok. 1250; zob. Złoty) J. de Voragine'a, a potem szerzej, w tekście mnicha nm. z XV w., Mathiasa Emicha. Córka księcia Brabantu, żona Zygfryda von Hohensimmern, hrabiego T rewiru, który nazajutrz po ślubie musiał wyjechać na wojnę z Maurami, nie wiedząc, że pozostawił żonę w ciąży.

Jego rządca, Golo, usiłuje ją uwieść; odprawiony mści się, oskarżając ją przed hrabią o cudzołóstwo. Genowefa ma umrzeć wraz z urodzonym w więzieniu synkiem. Siepacze z litości porzucają ją w lesie, gdzie żywi się korzonkami, karmiąc dziecko mlekiem sarny.

Po siedmiu latach hrabia, powróciwszy z kolejnej wojny z niewiernymi, zabłąkany na polowaniu w lesie, odnajduje w jaskini żonę i syna, a przekonawszy się o jej niewinności, przywozi ją w triumfie na swój dwór. Golo zostaje stracony. Legenda cieszyła się w Niemczech (a później także w Polsce) wielką popularnością wśród ludu.

Golo i Genowefa dramat prozą (1781, wyst. 1811) Friedricha Mullera (tzw. Malarza Mullera), w stylu realizmu okresu Burzy i Naporu (zob. Sturm und Drang).

Genowefa tragedia (1799) Friedricha Hebbla, której rzeczywistym bohaterem jest Golo. Opera (opus 81; Lipsk 1850) Roberta Schumanna, wg Hebbla. Genevieve de Brabant opera-buffa (Paryż 1859) i opera-feeria (1875, przeróbka) Offenbacha.

Podobne prace

Do góry