Ocena brak

GENIUSZ

Autor /Cecyl Dodano /16.03.2012

Mit. rz. duch opiekuńczy, powstający w chwili urodzenia się każdego mężczyzny (bogini Junona patronowała wszystkim kobietom łącznie), był szczególnie honorowany w dzień urodzin. Uważany za rodzaj wyższego, ja", przywoływany był też na świadka przysięgi. Były także geniusze zbiorowe - rodziny, okręgu (łac. tribus), narodu, miejsca (łac. genius loci). W okresie cesarstwa geniusza cesarza czczono w ćałym imperium.

Filozofowie moraliści, próbując wyjaśnić konflikty moralne natury ludzkiej, zakładali istnienie drugiego, przeciwnego, złego geniusza (w czasach chrześc. stali się oni: aniołem-stróżem i szatanem-kusicielem). Najwyższy stopień talentu; zdolność specjalna do twórczości wybitnie oryginalnej; człowiek w najwyższym stopniu twórczy; używane niekiedy jako tł. arabskiego dżinn (zob. Dżinny); z łac. genius.

Czapki z głów, panowie, oto geniusz!, nm. Hut ab, ihr Herren, ein Genie!, Robert Schumann o Chopinie w recenzji pt. Ein Opus II z Wariacji opus 2 Chopina na temat z Don Juana Mozarta w „Allgemeine Musikalische Zeitung" nr 49, Lipsk, 7 XII 1831. Por. Armata (Armaty w kwiatach).

Daj (swemu) geniuszowi szansę, łac. indulge genio z Satyr, 5, 151, Persjusza. Opowieść o rybaku i geniuszu (tj. dżinnie) z Baśni z 1001 nocy, o przygodzie rybaka, który nieopatrznie uwolnił dżinna (ifrita) zamkniętego przez króla Sulej mana (Salomona) w dzbanie wrzuconym do morza, gdzie przebywał przez 1800 lat.

Wielcy geniusze są na ogół melancholikami z Problemów, sekc. 30, Arystotelesa. Seneka (O pokoju duszy) cytuje powiedzenie Arystotelesa, że nie było żadnego wielkiego geniusza bez domieszki obłędu.

Podobne prace

Do góry