Ocena brak

GAŁKA Z DOBCZYNA JĘDRZEJ

Autor /jolka01 Dodano /21.02.2012

GAŁKA Z DOBCZYNA JĘDRZEJ, ur. ok. 1400 w Dobczynie (Wielkopolska), zm. po 1451 na Śląsku lub w Czechach (?), prekursor polskiego piśmiennictwa reformacyjnego. Ksiądz, prof. Akad. Krak. (1429-49), gdzie uprzednio studiował, 1436 i 1441 dziekan wydz. sztuk wyzwolonych. W 1449, posądzony o herezję, zbiegł do Głogówka na Śląsku pod opiekę zwolennika husytyzmu, wolnomyślnego ks. Bolka V. Przypuszczalnie G. działał przez pewien czas na Śląsku, a może i w Wielkopolsce. W 1451 pojawił się w Czechach, w Taborze, gdzie spotkał go E. S. Piccolomini. Pozostawił po sobie listy do Z. Oleśnickiego i in. osób w Polsce, w których wypowiadał się jako zwolennik nauki J. Wiklefa. Pisał w tym duchu pol. pieśni, z których zachowała się tylko jedna, zw. —» Pieśnią o Wiklefie. Przypisuje mu się też autorstwo łac. memoriału do Władysława Warneńczyka. W listach i pieśniach atakował ostro papiestwo, naukę Kościoła, majątki duchowieństwa, głosił hasła egalitarne i wzywał do wzmocnienia władzy królewskiej. Jego ideologia była bliska husytyzmowi, do którego jednak wyraźnie się nie przyznawał.

700 lat. Wiek XIII-XV.

PSB 7 (J. Garbacik); R. SĘKOWSKI G. z D. Z dziejów postępowej ideologii na Śląsku, W. 1956; S. KOLBUSZEWSKI Herezja kanonika J. G„ Wr. 1964.

Roman Heck

Podobne prace

Do góry