Ocena brak

FRANKFURT nad MENEM, Frankfurt am Main

Autor /Paschalis Dodano /28.09.2012

Miasto
w środk. części RFN (Hesja), ważny ośrodek życia rei.
i kulturalnego.

1. M i a s t o - Gród frankijski Frankonofurd (od 794)
stanowił rezydencję Karola Wielkiego; znajdowała się tu
kaplica palatynacka (konsekrowana 852), która po przebudowie
została 1239 kościołem pod wezw. św. Bartłomieja;
od 1147 wybierani tu byli niem. królowie (oficjalnie od
Złotej bulli Karola IV z 1356), a 1562-1792 koronowani cesarze;
od 1220 wolne miasto Rzeszy.

Usytuowanie F. na
skrzyżowaniu dróg handlowych przyczyniło się do wzrostu
j e go znaczenia (we F. obradowały sejmy Rzeszy, m.in.
1147, 1338, 1438; od 1240 odbywały się jarmarki jesienne,
od 1330 wielkanocne o międzynar. znaczeniu^ od 1564 organizowane
są tu międzynar. targi księgarskie). Średniowieczny
F. miał 27 kościołów i kaplic, należących m.in. do - dominikanów
(1233), antonianów (1236), karmelitów (1246),
j o a n n i t ów (1250), franciszkanów (1270), a także - magdalenek
(1228) i katarzynek (1345). W okresie reformacji zbiegło
do F. wielu różnowierców f r a n c , ang. i niderl. oraz Jan
Łaski, który założył tu gminę reformowaną; F. utracił wtedy
polit, znaczenie (w miejsce sejmów Rzeszy odbywały się
zjazdy protest, koalicji, m.in. 1558 podpisano —» frankfurcki
reces); dzięki ces. interwencji we F. pozostały 3 kolegiaty
i klasztory, m.in. dominikanów i karmelitów (rozwiązane
1803). Wskutek emigracji kupców wl. wzrosła w XVIII w.
we F. liczba katolików; 1806 został zajęty przez ces. Napoleona
I Bonapartego.

Po kongresie wiedeńskim 1815 F. odzyska!
statut wolnego miasta i był siedzibą sejmu Związku
Niem. (do 1866); 1848-49 obradował we F. pierwszy ogólnoniem.
parlament w celu zjednoczenia Niemiec; w okresie
tym przybyli do F. znani działacze kat., m.in. B. Weber
ÖSB (zm. 1858), dziennikarz, inicjator prasy katolickiej;
1945-76 we F. miała swą siedzibę Kuria Biskupia dla Polaków
w Niemczech.

Uniwersytet im. J.W. Goethego założono we F. 1914; od
1953 przy wydz. filozofii istniała katedra kat. filozofii religii
(—> frankfurcka szkoła) oraz ewang. teologii; 1984-85
przy wydz. religiologii były 4 katedry teologii kat.; od 1926
jezuici prowadzą we F. Philosophisch-Theologische Hochschule
Sankt Georgen, z prawem nadawania (od 1932) stopni
nauk. członkom własnego zakonu; 1971 szkoła otrzymała
prawo przyjmowania na studia także osób świeckich; Instytut
Patrystyki wydaje od 1926 kwartalnik „Scholastik" (od 1966
„Theologie und Philosophie").

Do zabytków sztuki sakr.
we F. należą: kolegiata św. Bartłomieja, got. kościół św.
Leonarda (XIII w.) i NMP (XV w . ) , klasycystyczny św. Pawła
Apostoła (1833, odbudowany 1948-49), oraz na przedmieściu
F. w Höchst kościół św. Justyna ( IX w . ) ; Städelsches
Kunstinstitut ma bogate zbiory eur. malarstwa rei. z
XV-XX w.

2. S y n o d y - Do 1456 F. byt miejscem 12 synodów kośc.,
z których na uwagę zasługują: synod duchowieństwa zach.
zwołany 794 przez Karola Wielkiego, z udziałem bpów z monarchii
karolińskiej, 2 legatów p a p . , prawdopodobnie delegatów
Kościoła anglosaskiego i duchownych z Asturii, na którym
p o t ę p i o n o —* adopcjanizm i —> obrazoburstwo; synod uznał
także wyższość życia cenobickiego nad eremickim (-» eremici
I ) ; ówczesna opinia frankońska uważała go za synod
ekum., stanowiący opozycję przeciw gr. Soborowi Nic. II
(787); synod z 1007 zadecydował o założeniu bpstwa w Bamberdze
w celu nawracania Słowian w Górnej Frankonii; synod
z 1409 zwołany został w związku ze —» schizmą zachodnią
przez kard. L. Maramaldo z Bari z udziałem kard. Simona de
Cramauda z Reims; abpi Kolonii, Moguncji i bp Liège poparli
na tym synodzie propozycje synodu w Pizie (z 1409); in.
synody zajmowały się m.in. kwestią przywilejów opactw
(952), szczególnie opactwa w —> G a n d e r s h e im (1001, 1027)
i dyscypliną życia katolików świeckich (1069).

 

R. Bothe, Die Geschichte der Stadt F., F 1913, 19293; CM. Kaufmann,
Der Frankfurter Kaiserdom, seiner Denkmäler und seine Geschichte, Ke 1914; F.Lübbecke, F. am Main, L 1939; L. Ueding, Die Anfänge des Christentums in F. und seine Geschichte bis zum Jahr 1239, w: Festschrift zur 700-Jahrfeier des Kaiserdomes, F 1939, 1-69; H. Meinerl, F. Geschichte, F 1949, 19582; H. Schüssler, Der Dom zu F., Y 1951; G. Bott, F. und seine Kunstschätze, F 1956; H. Wolter, F. als Ort christliche abendländische Begegnung, F 1957; W. Braunfels. L. Dittmann, EUA V 790-791; H. Meinen. M. Geizer. RGG II 1019-1022; H. Wolter, W. Bulst. K. Baus, LThK IV 257-259; R. Aubert, A. Mischlewski i in., DHGE XVIII 549-569; W.E. Kellner, Orts Reichsstift St. Bartholomäus zu F., F 1962; F., eine europäische Stadt, F 1964; H. Wolter, NCE VI 76-78; W. Metternich. Die Justinuskirche in F., Mn 198(1; H.H. Schwedt, Die katholischen Abgeordneten der Pauluskirche und F., Archiv für mitteirheinisehe Kirchengeschichte 34(1982) 143-166; The World of Learning 1984-85, Lo 1984, 498-499.

Podobne prace

Do góry