Ocena brak

Francja Ludwika XIV

Autor /Twardoslaw Dodano /10.05.2012

 

W 1661 r. Ludwik XIV przejął całkowitą władzę we Francji. Odsunął od udziału w rządach arystokrację. Ustanowił i zmienił przepisy prawa, którym jednak nie podlegał, gdyż mawiał: „Państwo - to ja”. Ludwik odebrał parlamentowi paryskiemu prawo rejestrowania edyktów królewskich i każdego mógł osadzić w więzieniu na podstawie rozkazu zwanego „listem zamknięcia”.

W 1685 r. wydał akt cofający Edykt nantejski. Spowodowało to opuszczenie Francji przez ok. 800 tys. hugenotów w ciągu 30 lat od jego wydania. Król, pomimo że sam podejmował decyzje, zasięgał opinii rad królewskich. Były to:

  • Rada Finansowa,

  • Rada Handlowa,

  • Rada Stanu,

  • Rada Najwyższa.

Kraj został podzielony na 31 intendentur. Intendenci byli urzędnikami królewskimi, którzy kontrolowali ściąganie podatków, nadzorowali policję i sądownictwo. Silna pozycja Francji w okresie rządów Ludwika XIV była związana z działalnością jego dwóch wielkich ministrów. Byli to: Jan Babtysta Colbert i Michel Louvois. J. B. Colbert był generalnym kontrolerem finansów. Wprowadził nowy system podatkowy, popierał te dziedziny, które produkowały na eksport.

Olbrzymią rolę przywiązywał do wymiany handlowej. Jego nazwisko łączyło się z pojęciem merkantylizmu, czyli rozwoju związanego z dominacją wymiany handlowej. Minister wojny Michel Louvois utworzył regularną armię i przeprowadził szereg reform w wojsku.

Zbudowana została flota wojenna, która liczyła 270 okrętów. Armia francuska w warunkach wojennych mogła osiągnąć 250 tys. żołnierzy. Ludwik XIV wzniósł nieopodal Paryża Wersal, pałac do którego przeniósł się z całym dworem.

W 1666 r. założył Akademie Nauk. Ludwik XIV, którego określano mianem „Król-Słońce” i jego dwór, stali się dla innych europejskich dworów panujących wzorem do naśladowania.

Podobne prace

Do góry