Ocena brak

FÖRSTER HEINRICH abp.

Autor /Lubosza Dodano /27.09.2012

ur. 24 XI 1799 w Głogowie,
zm. 20 X 1881 w Javorníku (Śląsk Opawski), działacz k o ś c ,
kaznodzieja.

Po studiach filoz.-teol. na uniw. we Wrocławiu przyjął
1825 święcenia kapł. i pracował w Brzeźnicy k. Żagania
i Legnicy; 1829-37 był prob, w Kamiennej Górze, nast. kaznodzieją
k a t e d r a l n ym i kanonikiem kapituły wrocł.; w czasie
sporu o małżeństwa mieszane przewodził opozycji przeciwko
lojalnemu wobec rządu bpowi L. Sedlnickiemu; 1845 przyczynił
się do wyboru M. von —* D i e p e n b r o c k a na bpa wrocł.;
napisał jego biografię Melchior von Diepenbrock, Kardinal
und Fürstbischof. Ein Lebensbild (Br 1859, Rb 18782); po
j e go śmierci (1853) został wybrany wikariuszem kapitulnym, a
nast. bpem wrocł.; dbał o pogłębienie duchowego życia kapłanów
i wiernych poprzez listy pasterskie i kazania, pomnożenie
liczby kościołów i o rozwój kat. szkolnictwa; był
przeciwny nauczaniu religii dzieci pol. w języku niem.; walczył
o równouprawnienie katolików z p r o t e s t a n t a m i , także
polityczne (1870 przyczynił się do wyboru 6 posłów kat. do
parlamentu prus.); 1861 patronował Stowarzyszeniu św.
Michała, którego celem było organizowanie ruchu w obronie
Państwa K o ś c ;

F. początkowo był przeciwnikiem celowości
ogłoszenia dogmatu o nieomylności papieża (po Soborze
Wat. I zrzekł się nawet bpstwa wrocł., lecz dymisji jego
nie przyjęto), później obrońcą; ekskomunikował 1871 przeciwników
dogmatu - ks. P. Kamińskiego ze —» starokatolickiego Kościoła, nast. T. Webera i J . H . Reinkensa profesorów
wydziału teol. we Wrocławiu. Sprzeciwiał się antykośc.
ustawodawstwu —» Kulturkampfu, za co 1873 wytoczono
mu proces; 1875 z okazji 50-lecia kapłaństwa otrzymał od
pap. Piusa IX paliusz abpi; w tymże roku władze zażądały
dymisji F. z urzędu, a nast. pozbawiły go bpstwa; chcąc
uniknąć więzienia F. wyjechał do Javorníka (austr. część
d i e c ) , skąd zarządzał diecezją.

F. przyczynił się do odrodzenia kaznodziejstwa w Niemczech
przez opublikowanie zbiorów kazań Predigten auf
alle Sonntage des katholischen Kirchenjahres (I-II, Br 1843,
19128 ; Kazania na niedziele całego roku I-II, Kr 1861-62),
Homilien auf die Sonntage des katholischen Kirchenjahres
( I - I I , Br 1845-46, 1912 ; Homilie na niedziele całego roku
I-II, Leszno 1848-54), Der Ruf der Kirche in die Gegenwart.
Zeitpredigten auf die Sonntage des Kirchenjahres (I-II, Br
1848-49, 19157), Die christliche Familie. Fünf Predigten (Br
1851, 19046), Abschiedsgabe. Predigten auf die Sonn- und
Festtage (I-II, Rg 1880, 19144); wiązały one doktrynę kat.
z moralnością praktyczną, wyróżniając się walorami lit.,
płynnością stylu i przejrzystością treści; F. zwalczał w nich
ówczesne błędy dogm. (A. Günthera, G. Hermesa) oraz
doktrynę Kościoła n i e m . k a t . (J. —* R o n g e , A. —» T h e i n e r ) .

 

E. Winter. Fürstbischof Heinrich F. und der Güntherianismus. Zeitschrift des Vereins für Geschichte Schlesiens 65(1931) 529-550; H. Hoffmann, Die Breslauer Bischofswahlen in preussischcr Zeit. Zeitschrift des Vereins für Geschichte Schlesiens 75(1941) 157-224; S. Furlani, ECat V 1534-1535; V. Schurr, LThK IV 218-219; M. Pater, Katolicki ruch polityczny na Śląsku w latach 1848-187!. Wr 1967; tenże. Lata Kulturkampfu, w: Historia Śląska III 1, Wr 1976; B. Stasiewski, NDB V 278-279; E. Weinzicrl. HKG VI 2, 28-48; V. Conzemius, DHGE XVII 692-695.

Podobne prace

Do góry