Ocena brak

Fizjologia rdzenia kręgowego

Autor /gruszka Dodano /09.05.2014

Przyswojenie podstaw anatomii i fizjologii rdzenia kręgowego jest niezbędne w zrozumieniu mechanizmów i rodzajów pojawiających się ubytków neurologicznych po uszkodzeniu tego narządu.

Włókna nerwowe skupiają się w drogi nerwowe, które możemy podzielić na trzy grupy:

•    drogi własne rdzenia, odpowiedzialne za odruchy rdzeniowe,

•    drogi rdzeniowo-mózgowe, przekazujące impulsy do mózgowia,

•    drogi mózgowo-rdzeniowe, przekazujące impulsy z mózgowia.

Drogi własne rdzenia skupione są przede wszystkim w sznurach przednich i bocznych. Związane są one z integracją poszczególnych części rdzenia, a także z przekazywaniem impulsów pomiędzy komórkami zwojowymi, obwodowymi neuronami ruchowymi oraz neuronami autonomicznymi. W ten sposób tworzą łuki odruchowe, które umożliwiają niezależną od woli regulację czynności życiowych. Część z nich to łuki odruchowe polisynaptyczne, ale na tym poziomie spotyka się również łuki monosynaptyczne, składające się wyłącznie z neuronu czuciowego i ruchowego (bez neuronów pośredniczących).

Drogi rdzeniowo-mózgowe możemy podzielić na trzy grupy:

•    drogi rdzeniowo-opuszkowe (tractus spino-bulbares), przebiegające w sznurach tylnych, prowadzące włókna czuciowe (przede wszystkim czucie głębokie i czucie dotyku),

•    drogi rdzeniowo-wzgórzowe (tractus spino-thalamici), znajdujące się w sznurach bocznych i przednich, związane z odczuwaniem bólu i temperatury; dzielą się na drogę rdze-niowo-wzgórzową przednią i drogę rdzenio-wo-wzgórzową boczną,

•    drogi rdzeniowo-móżdżkowe (tractus spino-cerebellares) odpowiedzialne są za koordynację ruchową niezależną od woli człowieka.

Drogi mózgowo-rdzeniowe są grupą niezwykle ważnych szlaków nerwowych. Dzielą się na:

•    drogi piramidowe (korowo-rdzeniowe) - mające początek w korze mózgu,

•    drogi pozapiramidowe - biorące swój początek w pniu mózgu,

•    drogi mózgowo-rdzeniowe układu autonomicznego.

Drogi korowo-rdzeniowe (tractus corticospina-les), inaczej zwane drogami piramidowymi (tractus pyramidales), biegną od okolicy kory ruchowej do motoneuronów i są związane z ruchem dowolnym. Dzięki nim możemy świadomie wykonywać i kontrolować ruch kończyn i całego ciała. W obrębie piramid drogi te ulegają skrzyżowaniu i dlatego, w przypadku uszkodzeń neuronu ruchowego ośrodkowego, ubytki neurologiczne, w postaci niedowładów lub porażeń, pojawiają się po przeciwnej stronie ciała.

Drogi te możemy podzielić na:

•    drogę korowo-rdzeniową przednią (w sznurze przednim),

•    drogę korowo-rdzeniową boczną (w sznurze bocznym).

Drogi pozapiramidowe pełnią funkcję związaną z kontrolą napięcia mięśniowego i koordynacji ruchowej. Część z nich ma charakter czuciowy. Wyróżnia się m.in.:

•    drogę czerwienno-rdzeniową,

•    drogę pokrywkowo-rdzeniową,

•    drogę przedsionkowo-rdzeniową,

•    drogę siatkowo-rdzeniową.

 

Podobne prace

Do góry