Ocena brak

EX CATHEDRA

Autor /Iti Dodano /24.09.2012

Zwrot uwydatniający fakt uroczystego, nadzwyczajnego i nieomylnego nauczania papieża (-> nieomylność papieża), który występuje jako najwyższy pasterz i nauczyciel Kościoła oraz działa na mocy swej najwyższej władzy apost., określając prawdę wiary lub moralności w sposób zobowiązujący wszystkich członków Kościoła (-» dogmatyczna definicja).

Zwrot e.c. wprowadzono na żądanie ojców Soboru Wat. I motywujących jego używanie przez różne ośrodki teol. i wybitnych teologów; termin cathedra, stanowiący symbol autorytetu biskupa w zakresie nauczania (cathedra Petri Cyprian, PL 3,818, Hieronim, PL 22,355), stosowano od starożytności, a zwrot e.c, uwydatniający pełnię autorytetu oraz nieomylnego nauczania papieża, wprowadzono na stale do języka teol. od XVI w. (M. Cano, De locis theologicis, Sal 1563).

Sens i znaczenie zwrotu e.c, precyzyjnie określone w dogm. definicji Soboru Wat. I, oznaczają, że papież przemawiając cieszy się takim samym przywilejem nieomylności na skutek asystencji Ducha Świętego przyrzeczonej mu w osobie Piotra Apostoła (-> prymat papieża), jaki posiada Kościół; do warunków moralnego porządku nauczania e.c. Sobór Wat. II zalicza — zgodność z objawieniem przekazywanym w Kościele oraz stosowanie odpowiednich środków przy badaniu prawdy; orzeczenia e.c. są nienaruszalne same z siebie, gdyż ogłoszono je przy pomocy Ducha Świętego i dlatego nie może im nigdy zabraknąć zgody Kościoła (KK 25).

 

S. Godefroy, DThC V 1731-1734; F. dell' Addolorata, ECat VI 1920-1924; U. Betti, La costituzione dommatica „Pastor aeternus" dei Concilio Vaticano I, R 1961 ; G. Dejaifve, Pape et évêques au Premier Concile du Vatican, Bg 1961 ; K. Rahner, J. Ratzinger, Episkopat und Primat, Fr 1961,19632; M. Löhrer, Träger der Vermittlung, MySal I 545-587 ; M. Midali, Costituzione gerarchica della Chiesa e in modo particolare dell'episcopato, w: La costituzione dommatica sulla Chiesa, Tn 1965.19674. 694-699; G. Baum, Urząd nauczycielski a przemiony w Kościele, Conc 2-3(1966-67) 28-38; G. Philips, L'Eglise et son mystère au 11 Concile du Vatican. Histoire, texte et commentaire de la Constitution Lumen Gentium, P 1967, I 327-336; Lang II 221-251; H. Küng, Unfehlbar? Eine Anfrage, Ei 1970; A. Kubiś, Urząd nauczycielski papieża w świetle I i H Soboru Watykańskiego, ACr 3(1971) 273-293; Zum Problem Unfehlbarkeit. Antworten auf die Anfrage von Hans Küng, Fr 1971; A. Kubiś, Nad nieomylnością Kościoła, ACr 7(1975) 563-576; W. Hładowski, Zarys apologetyki. Analiza chrześcijańskiej refleksji nad wiarogodnośclą objawienia, Wwa 1980, 263-264.

Podobne prace

Do góry