Ocena brak

EUCHARYSTIA - W DIALOGU EKUMENICZNYM

Autor /Sebald Dodano /21.09.2012

Zakładając, że e. „oznacza i sprawia jedność Ludu Bożego" (KK 11) oraz że „wspólnota w święceniu e. jest istotnym znakiem jedności Kościoła" (Raport maltański z 1972), a jej brak zgorszeniem dla świata i niewiernością wobec słów ustanowienia e., Kościoły chrzęść, podjęły teol. -*• dialog (III) dla przywrócenia jedności „stołu Pańskiego"; świadczą o tym opublikowane dokumenty:
10 Deklaracja z Saint Louis (1967) grupy katolicko-luterańskiej w Stanach Zjedn. (cytowane dalej jako St. Louis), wyd. pt. The E. A Lutheran-Roman Catholic Statement (w: Lutheran and Catholic in Dialogue, Minneapolis brw, III 187-197);

° Dokument windsorski (1971) grupy kat.-anglik. (cyt. Windsor), wyd. pt. An Agreed Statement on Eucharistie Doctrine. Anglican-Roman Catholic International Commission, Windsor 1971 (w: Modern Eucharistie Agreement, Lo 1972.19742, 23-31, a w pol. przekładzie pt. Deklaracja anglikaňsko-katolicka na temat e. ( Windsor 1971), ZNKUL 22(1979) z. 4, 62-65);

° Uzgodnienie o e. (1971) -*• Dombeskiego Ośrodka Ekumenicznego o charakterze doktrynalnym (cyt. Dombes D), wyd. pt. Accord doctrinal sur l'e. (PD 31(1972) z. 2, 7-12), a w pol. przekładzie pt. Doktrynalna zgoda o e. (Jednota 16(1972) z. 10-11, 8-10), oraz o charakterze pastoralnym (cyt. Dombes P), wyd. pt. Accord pastoral. La signification de Ve. (PD 31(1972) z. 2, 13-15);

° Dokument z Akry (1974) komisji -*> Wiara i Ustrój, w której biorą udział również teologowie kat. (cyt. Akra), wyd. pt. La reconciliation des Eglises. Baptême, e., ministère (Taizé 1974, 2745) oraz w pol. przekładzie pt. E. w dialogu doktrynalnym. Dokument z Akry (ZNKUL 20(1977) z. 34, 144-148);

° Dokument z Paderborn (1978) komisji katolicko-luterańskiej (cyt. Paderborn), wyd. pt. Das Herrenmahl (Pa 1978,1980).

W rozumieniu obecności Chrystusa w e. brak zasadniczych różnic. W Dokumencie z Paderborn luteranie uznali za poprawną formułę tryd., że Jezus Chrystus obecny jest w e. „prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie"; wspólnie z katolikami przyznali, że chrześcijanie w różny sposób wyrażali wiarę w tę obecność, której nie da się ująć wyczerpująco za pomocą jakichkolwiek wyrażeń; chociaż wspólnie stosowane określenia „obecność sakramentalna, nadprzyr. i duchowa" nabrały w obu tradycjach odmiennego znaczenia, to jednak posługiwano się nimi w celu wykluczenia przestrzennego czy naturalistycznego oraz czysto wspomnieniowego czy symbolicznego sposobu rozumienia tej obecności (Paderborn 16 powołując się na St. Louis I, 11 1 c). Podkreślono, iż chleb i wino, które stają się Ciałem i Krwią Chrystusa, oznaczają jego prawdziwą (Windsor III 6), ..rzeczywistą, żywą i działającą obecność w e." (Dombes D 17), gdyż „dzieląc i pożywając chleb i wino eucharyst. przyjmujemy [...] jego wydane Ciało i przelaną Krew, całą jego osobę" (Dombes P 3).

Wg komisji Wiara i Ustrój e. jest „sakramentem Ciała i Krwi Chrystusa" oraz „skutecznym znakiem i zapewnieniem obecności" jego osoby (Akra 4). Luteranie orzekli, że kat. doktryna o przeistoczeniu zbyt racjonalizuje tajemnicę e.; jednakże terminprzeistoczenie", który można przyjąć na określenie przemiany eucharyst. (Paderborn 49-50), odnoszą oni wspólnie z anglikanami i katolikami do faktu, a nie do sposobu przemiany (Paderborn 51; Windsor 6 nota 2).

Istotę e. jako ofiary wyrazili luteranie i katolicy w sformułowaniu, że „świętowanie e. jest ofiarą chwały i samozaofiarowa-niem czy ofiarą Kościoła" (St. Louis I 1); ofiara zaś Chrystusa, raz na zawsze złożona na krzyżu, jest jedyną ofiarą za grzechy. której się w e. nie powtarza i nie dopełnia, lecz jej skuteczność uobecnia na nowo we wspólnocie (Paderborn 56); przekonanie katolików, że Kościół ofiaruje we mszy Chrystusa, nie kwestionuje wystarczalności ofiary krzyżowej, co wyjaśnili współcz. teologowie kat. (St. Louis I 2; Paderborn 57-61); „wspólnie z Odkupicielem składamy siebie w e. jako żywą i świętą ofiarę" (Akra 11), będącą „wielką ofiarą chwały, w której Kościół przemawia w imieniu całego stworzenia" (Dombes D 8); jedyną, doskonałą i wystarczającą ofiarą jest śmierć Chrystusa i dlatego e. nie jest powtarzaniem jego ofiary (Windsor 5).

Ponadto w uzgodnieniach podkreślono in. elementy wspólne — e. jest sakramentem, testamentem Chrystusa dla jego Kościoła, nową ucztą paschalną, nowym przymierzem, tajemnicą wiary i zbawienia, dziękczynieniem, wstawiennictwem, darem i akcją całej Trójcy Świętej, epiklezą (czyli modlitwą o Ducha Świętego), anamnezą (czyli skutecznym wspomnieniem uobecniającym Chrystusa i jego zbawcze misteria), najwyższym wyrazem kultu chrzęść., źródłem i szczytem samourzeczywistnia-nia się Kościoła, przedsmakiem i antycypacją uczty niebieskiej, wspólnotą w Ciele Chrystusa i wezwaniem do solidarności ze wszystkimi, którzy cierpią.

Pełne wzajemne uznanie e. wymaga uprzedniego wzajemnego uznania posługiwań kośc., opartych na kapłańskich -+ święceniach czy -*• ordynacji.

 

D. Flanagan, The Eucharist in Ecumenical Discussion, ITQ 36(1969) 230--244; CS. Tunmer, Le rapprochement entre la Communion anglicane et l'Eglise catholique, VUC 23(1970) 88-90; J.M.R. Tillard, Catholiques romains et anglicans. L'eucharistie, NRTh 103(1971) 602-656; Anglikanisch-katholischer Konsens über die E., HerKor 26(1972) 59-61; Ch. Boyer, Riflessioni sulla ..Dichiarazione di Windsor", Oikoumenikon 12(1972) 303-308; B.G. Bozzo, Cattolici e anglicani sulla dottrina eucaristica, Oikoumenikon 12(1972) 91-95; B.C. Butler, Komentarz do „Porozumienia katolickoanglikańskiego". Novum 13(1972) z. 7-8, 28-31; A. Dulles, Eucharistie Consensus?, Commonweal 96 (1972) 447-450; P. Michaion, Des accords eucharistiques, PD 31(1972) z. 2, 3-6; P. Blaser, Zum anglikanisch-römischkatholischen Gespräch, Cath 27(1973) 31-44; CJ. Dumont, E. et ministères. A propos des ..Accords des Dombes". Essai de critique constructive, Ist 18(1973) 155-207; B. Sesboùé, L'accord eucharistique des Dombes. Réflexions théologiques, Ist 18(1973) 210-229; Schritte zur lnterkommunlon mit der anglikanischen Kirche, ThG 63(1973) 19-27; Le baptême et Te. dans une perspective oecuménique, 1st 20(1975) 214--228; B. Dupuy, La Conférence d'Accra (23 juillet —5 août 1974), 1st 20 (1975) 164-179; G. Gassmann, Taufe. E„ Amt. Überblick aber einen ökumenischen Studlenprozess, ÖR 24(1975) 179-206; Note du Comité Episcopal Français pour l'Unité de Chrétiens concernant le document du Groupe des Dombes „Vers une même foi eucharistique?", DC 72(1975) 126-129; L. Vischer, Accra 1974,1st 20(1975) 161-163; tenże. Rapport du Secrétariat à la Commission Foi et Constitution, 1st 20(1975) 180-190; R.R. Williams, Agreement. Their Sources and Frontiers, w; A Critique of Eucharistie Agreement, Lo 1975, 9-23; A. Basdekis, Bemerkungen zu den Konsensustexten über die Taufe und E„ besonders aus der Sicht der Orthodoxie, ÖR 25(1976) 64-72; The E. in Ecumenical Dialogue, Paramus 1976; R. McKenzie, C. Kieshing, Reformed--Catholtc Dialogue, JES 13(1976) 69-86; S.C. Napiórkowski, E. w doktrynalnym dialogu katolicko-protestanckim, STNKUL 25(1976) 31-38; U. Kuhn, TRE I 145-212; S.C. Napiórkowski, Duch Święty a e. według katolickc--protestanckich uzgodnień doktrynalnych na temat «., Znak 29(1977) 794-803; tenże, E. w dialogu. Uzgodnienie Grupy z Dombes, RTK 24(1977) z. 2, 29-40; L. Vischer, Taufe, Abendmahl und Amt. Wo stehen wir auf dem Wege zum Konsensus?, ÖR 26(1977) 405-416; Commenti e osservazioni del patriarcato ecumenico sul testo battesimo, e., sacerdozio della commissione Fede e Costituzione, Oikoumenikon 18(1978) 270-280; Ch. Kiesling, The E. as Sacrifice. A Roman Catholic-Reformed Dialogue, JES 15(1978) 415-440; Un solo battesimo, una sola e. e un mutuo riconoscimento del ministero. Replica della commissione Fede e Costituzione alle Chiese, Oikoumenikon 18(1978) 249-269; Doctrine eucharistique, ministère et ordination. Elucidation, DC 76(1979) 734--739; E. Iserloh, „Das Herrenmahl" im römisch-katholischen und evangelisch--lutherischen Gespräch, ThRv 75(1979) 177-182; U. Kühn, Das Abendmahl — E. der Gemeinde Jesu. Zum ekklesiologlschen Ansatz des Abendmahlsverständnisses, KD 25(1979) 289-302; K.H. Neufeld, Luterani e cattolici in dialogo sull'e., CivCat 130(1979) vol. III, 460-472; A. Peters, Einheit im Herrenmahl?, ThRv 75(1979) 183-190; Report on Anglican-Roman Catholic and National Anglican-Roman Catholic Dialogue 1977-78, OiCh 15(1979) 170-189; L. Scheff-czyk, Ergebnisse und Ausblicke der neueren Diskussion um die eucharislische Wandlung, MThZ 30(1979) 192-207; J. Willebrands, Le dialogue entre catholiques et anglicans. Ir 52(1979) 323-343; Das Herrenmahl, US 35(1980) 200--247; W. Lohn", Gemeinsames Abendmahl? Zum Gespräch zwischen Protestanten und Katholiken, EvK 13(1980) 74-77; H.Ch. Schmidt-Lauber, Das Herrenmahl. Zum evangelischlutherischen-römlschkatholischen Dialog auf Weltebene, D. Gerhard Gülzow zum 75. Geburtstag, KD 26(1980) 70-87; H. Schütte, Zum lutherisch-katholischen Dialog, Cath 34(1980) 210-218; G.H. Tavard, The Anglican-Roman Catholic Agreed Statements and Their Reception, ThS 41 ( 1980) 74-97.

Podobne prace

Do góry