Ocena brak

Etiologia rozwojowej dysplazji stawu biodrowego

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Należy stwierdzić, że wiele czynników wpływa na rozwój nieprawidłowości stawu biodrowego w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego. Są to czynniki mechaniczne, które wydają się najistotniejsze w powstaniu zniekształcenia, a także czynniki hormonalne i genetyczne. Zwykle jeden z nich zapoczątkowuje łańcuch niekorzystnych zjawisk, doprowadzając do końcowego efektu, którym może być zwichnięcie stawu biodrowego. Jednakże na podstawie badań anatomopatologicznych nie udało się stwierdzić, czy któryś z nich odgrywa szczególną, pierwszorzędną rolę. Wspólnym mianownikiem, co do którego istnieje zgoda jako przyczyny deformacji stawu biodrowego w okresie jego rozwoju, jest niesynchroniczny rozwój mięśni odpowiedzialnych za ruchy stawu biodrowego oraz genetycznie uwarunkowana, nieprawidłowa dystrybucja kolagenu w torebce stawowej i więzadłach stawu biodrowego.

Do czynników mechanicznych działających pa-togennie na staw biodrowy należą: 1) miednicowe ustawienie płodu zupełne, w którym dysplazja stawów biodrowych występuje w 50-70%; 2) mało-wodzie utrudniające zmiany pozycji płodu i powodujące rozwój stawów biodrowych w ograniczonym segmencie ruchów; 3) duża masa płodu, przekraczająca 4000 g; 4) ułożenie plecami ku lewemu bokowi matki, w którym lewe udo ustawia się w przy-wiedzeniu w wyniku oporu stawianego przez kręgosłup matki - to ułożenie jest przyczyną dwukrotnie częstszego występowania dysplazji w lewym stawie biodrowym; 5) ciąża u pierwiastki ze względu na mniejszą rozciągliwość mięśni brzucha i macicy częściej powoduje prawie pionowe ustawienie ciała płodu w macicy i ucisk kończyny na kręgosłup matki.

Rola czynników hormonalnych, mających wpływ na syntezę tkanki łącznej, polega na obniżeniu zwartości części włóknistej torebki stawowej. Jest to spowodowane przez relaksynę, aktywną jedynie przy działaniu estrogenów (estron i estradiol), których wyższe stężenie u dzieci z rozwojową dysplazją stawów biodrowych wykazali Andren i Borglin (1960).

\\\nne-Davies (1970) ukazuje znaczenie czynników genetycznych rozwojowej dysplazji stawów ?iodrowych. Ryzyko tej wady u dziecka zdrowych rodziców określiła na 6%, przy występowaniu wady również u jednego z rodziców na 12%, gdy zaś dodatkowo dysplazję ma jedno z rodzeństwa, aż na 36%. Według zbiorczych danych z piśmiennictwa prawdopodobieństwo dziedziczenia tej wady wynosi 2-3%.

Czynniki genetyczne mają odpowiadać za pierwotną dysplazję panewki stawu biodrowego i wiot-k: >ć torebki stawowej związaną z dziedziczną, rodzinną wiotkością wielostawową, która odróżnia się :<d wiotkości pochodzenia hormonalnego.


Podobne prace

Do góry