Ocena brak

Esej na temat zagadnienia "patologii" w oparciu o koncepcję E. H. Eriksona

Autor /irrankwen Dodano /05.09.2007

Patologia.
?Nieuzasadniona rozpacz?.

Patologia: z gr. pathos ? cierpienie, logos ? nauka. To nauka o przyczynach, mechanizmach, formach, objawach i skutkach chorób fizycznych i psychicznych. Swoistą odmianę patologii stanowi patologia społeczna, tj. nauka o przyczynach, objawach i zwalczaniu takich ?chorób? społecznych, jak: przestępczość, pijaństwo, narkomania. Rozróżnia się patologię społeczną indywidualną, gdy nosicielami i przekaźnikami negatywnych cech i zachowań są jednostki, oraz patologię życia zorganizowanego, gdy człowiek jest głównym przedmiotem ujemnych oddziaływań struktur społeczeństwa, stosunków międzyludzkich.
Zachowania patologiczne towarzyszą człowiekowi już od zarania wieków. Ludzie spożywali napoje alkoholowe, środki odurzające po to, aby uśmierzyć przykre uczucia, aby o czymś zapomnieć, aby uwolnić się od wewnętrznych zahamowań i obaw, by móc przeżyć odmienne stany świadomości, aby łatwiej nawiązywać kontakty z innymi ludźmi lub po to by ugasić pragnienie. Poza tym już od dawna istnieją inne zachowania patologiczne jak: zabijanie innych ludzi, okradanie ich, deprawowanie, itp.
Uważam, że zjawisko patologii ma największe prawdopodobieństwo zaistnienia w ósmej fazie rozwoju człowieka według koncepcji Erika H. Eriksona ? fazie ?spełnienia lub rozpaczy?. Jest to faza, w której zbiera (się) efekty swoich sukcesów i porażek życiowych. Daje ona możliwość oglądu i refleksji nad sensem życia i jego celem w ogólnym porządku ludzkim. Człowiek osiąga integralność polegającą na zachowaniu właściwego dla siebie modelu życia we wspólnocie z kulturą, co pozwala mu zmierzyć się z fenomenem śmierci ? akceptacja życia jest warunkiem akceptacji śmierci. Osiągany stan jest indywidualnym bogactwem człowieka (?) Jeżeli człowiek nie osiąga poczucia pewności, które daje mu i dawał jego styl życia, ogarnia go rozpacz, że już nic nie można zmienić, że za mało zostało czasu, by na nowo próbować.
Sądzę, że stan rozpaczy, poczucia niekorzystnego bilansu życia może być jedną z przyczyn, dróg prowadzących ku patologii.
Pani Adela jest starszą panią mieszkającą samotnie w dużym domu na wsi. Jej jedyny dochód stanowi niewielka emerytura. Sprzątaniem domu i gotowaniem obiadu zajmuje się wynajęta pani przychodząca, co drugi dzień. Obecnie jedynym zajęciem pani Adeli jest oglądanie telewizji w towarzystwie burego kota i kieliszka wina. Początkowo ilość spożywanego alkoholu była nie wielka. Ot, szklaneczka nalewki czy wina do obiadu i kolacji. Jednakże, z czasem stan lekkiego rauszu zaczął coraz bardziej jej przypadać do gustu. Wtedy czuła się beztrosko i zapominała o przytłaczającej ją samotności. Z dnia na dzień starsza pani piła coraz więcej. Nawet nie zauważyła, kiedy popadła w alkoholizm. Często siedząc w fotelu, w przerwach między maratonem różnorodnych seriali, wyglądała przez okno i rozmyślała. Rozważała losy swojego życia.
Urodziła się na wsi.

Podobne prace

Do góry