Ocena brak

DŻUMA (łac. pestis)

Autor /Nikita09 Dodano /18.07.2013

Zakaźna choroba bakteryjna gryzoni i drobnych ssaków. Wywoływana przez gram(-) pałeczki Yersinia pestis z rodziny Enterobacteriacae. Występuje w trzech postaciach: dymieniczej, septycznej i płucnej. Przenoszona (również na człowieka) przez pchły pasożytujące na zakażonych osobnikach. Nieleczona prowadzi do zgonu.

Dymienica manifestuje się powiększeniem obwodowych węzłów chłonnych (m.in. szyjnych, pachowych i pachwinowych, zainfekowanych przez krążące w krwiobiegu i wraz w chłonką bakterie), które wypełniają się treścią surowiczą, miękną i ulegają samoistnemu przebiciu (czas inkubacji ok. 2-10 dni). Towarzyszą jej: bóle głowy z wysoką gorączka i dreszczami, powiększenie wątroby bienie organizmu.

Postać septyczna (posocznicowa) może stanowić pierwotną formę kliniczną, powikłanie postaci dymienicznej lub pierwotnej postaci płucnej. Prowadzi do uogólnionego zakażenia organizmu (sep-sa), w wyniku, którego w końcowych naczyniach krwionośnych palców rąk i stóp oraz nosa powstają mikrozatory bakteryjne w postaci zgorzeli.

Dżuma płucna pierwotna (czas inkubacji ok, 2-3 dni) jest wysoce zaraźliwa, z uwagi na jej kropelkową drogę przenoszenia. Powoduje prawie 100% śmiertelność. Towarzyszą jej: tachykardia, śródmiąższowe zapalenie piuc, krwioplucie, niewydolność oddechowa I sinica. Postać wtórna jest powikłaniem postaci dymieniczej.

Diagnostyka dżumy opiera się na wywiadzie i badaniu klinicznym. W celu potwierdzenia wykonuje się posiewy bakteriologiczne krwi lub plwocin oraz metody serologiczne i techniki PCR. Leczenie farmakologiczne, polegające na podawaniu antybiotyków (m.in. streptomycyny, gentainycyny, do-ksycykliny) wymaga hospitalizacji na oddziale zakaźnym.

Obecna na rynku szczepionka jest skuteczna jedynie w wypadku dymieniczej postaci dżumy.

Podobne prace

Do góry