Ocena brak

Dogmat maryjny

Autor /LolekBB Dodano /01.05.2013

Między ogłoszeniem (1854) dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP a obchodami Roku Maryjnego(1958) w setną rocznicę objawień w Lourdes doszło nie tylko do ogłoszenia (1950) dogmatu o WniebowzięciuNMP, ale przede wszystkim do rozbudzenia kultu maryjnego, urządzania krajowych, a potem imiędzynarodowych kongresów maryjnych, wydawania licznych czasopism maryjnych oraz tysięcy artykułówi rozpraw, w których często z trudem można oddzielić popularyzatorskie wyjaśnianie i propagowanieczci Maryi od studium teologicznego. W tym okresie doszło również do rozwinięcia teologicznejrefleksji o miejscu i roli Maryi, Bożej Rodzicielki, w historii zbawienia, czemu sprzyjały towarzystwastudiów maryjnych i międzynarodowe kongresy mariologiczme, które odbyły się w Rzymie (1950, 1954)i w Lourdes (1958). Mariologię zaczęto traktować jako osobną i samodzielną dyscyplinę teologiczną,czasem nawet izolującą się od pozostałej teologii, choć część rozpraw nie odpowiadała kryterium pracynaukowej i metodzie teologicznej.

Pierwsza katedra mariologii powstała (1918) na Katolickim Uniwersytecie w Waszyngtonie, następniena Instytucie Katolickim w Paryżu i w Rzymie na Papieskich Uniwersytetach oraz w rożnych krajach, nawielu uniwersytetach katolickich, w tym (1957) na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pius XII powołał(1946) do istnienia Międzynarodową Akademię Maryjną. W nauczaniu seminariów duchownychna ogół mariologia stała się osobnym przedmiotem (traktatem) w ramach dogmatyki. Podręczniki do niejwydano w kilku krajach. Najbardziej znane były belgijskiego dominikanina, profesora rzymskiego Angelicum,Benedida Merkelbacha Mariologia (1939) i francuskiego teologa Armanda de Plessis ManualeMariologiae dogmaticae (1942). W Polsce ks. Władysław Pietkun wydał (1954) Maryja Matka Chrystusa.Rozwój dogmatu maryjnego.

Ruch asumpcjonistów, starający się o zdefiniowanie dogmatu o Wniebowzięciu NMP, został wszczętynie pod wpływem studiów mariologicznych, lecz na kongresie maryjnym w Lyonie (1900). Petycje odefinicję dogmatu napływały nadal za Piusa XII, który najpierw polecił je zebrać a wydać, następniezarządził sobór korespondencyjny, by ujawnić wiarę Kościoła Powszechnego.

Bullą Munificentissimus Deus papież (1950) uroczyście obwieścił: powagą Pana Naszego Jezusa Chrystusa,błogosławionych Apostołów Piotra i Pawia oraz nasza ogłaszamy, określamy i orzekamy jako objawionyprzez Boga dogmat wiary, ze Niepokalana Boża Rodzicielka, zawsze Dziewica, Maryja, po wypełnieniużycia ziemskiego, została z ciałem i duszą wzięta do chwały niebieskiej. Ogłoszony dogmat byłdla katolików umocnieniem ich wiary w Wniebowzięcie NMP, natomiast niechętnie nastawił do Kościołazwolenników ekumenizmu, ewangelików i prawosławnych. Teologowie więc starali się gruntownie ukazaćjego teologiczne podstawy i treść. Niezależnie od tego wielu teologów wyrażało pragnienie ogłoszenianowych definicji dogmatycznych: o pośrednictwie Maryi, o Jej duchowym macierzyństwie,współodkupieniu i królewskości.

O problemach mariologii, a zarazem o jej metodzie naukowej pisał Karl Rahner (Probleme heutiger Mariologie,1948) i inni teologowie. Rene Laurentin (Court traité de théologie mariale, 1953) widział problemw tym, że mariologowie odizolowali się od pozostałej teologii, nadając swoiste znaczenie takimpojęciom, jak odkupienie, łaska, pośrednictwo, przez co teologowie z innych dyscyplin nie mogli się wtym wszystkim rozeznać. Mariologia wszakże miała osiągnięcia, a jednym z nich była świadomość, żetrzeba pogłębić refleksję teologiczną o relacji między Maryją i Kościołem, czym zajął się Sobór Watykański II.

Podobne prace

Do góry