Ocena brak

DOGMAT

Autor /Konkordiusz Dodano /10.08.2012

(gr. opinia, nauka, sąd, uchwała, dekret), Doktryna zawarta w objawieniu Bożym, przekazywana przez -» nauczycielski urząd Kościoła w powszechnym nauczaniu zwyczajnym lub uroczystym ( dogmatyczna definicja), na -> soborze powszechnym (soborowa definicja), a także ogłaszana uroczyście (-> ex cathedra) przez -» papieża w łączności z całym -> episkopatem; nadal podlega coraz głębszemu poznawaniu (-> dogmatów historia) oraz nieustannemu rozwojowi (-* dogmatów ewolucja); jest przedmiotem badań działu teologii systematycznej, zw. dogmatyką.

Terminem d. określano w hellenizmie prawną decyzję zgrom, ludu lub senatu, opinię i twierdzenie szkoły filoz., a ponadto takže rei. poglądy Tory i -> esseńczyków oraz etyczne zasady działania człowieka. W księgach ST posługiwano się nim w znaczeniu prawniczym na określenie nakazu (Dn 2,13; 6,13. 16), edyktu, prawa i dekretu zobowiązującego do posłuszeństwa (Est 4,3; 9,1); jedynie w Jb 13,4 nazwano d. twierdzenie oraz błędną naukę. W księgach NT d. określano prawo świeckie lub kośc., legitymujące się autorytetem ST lub też Kościoła (tj. apostołów i kapłanów z aprobatą całej gminy chrzęść.);

taką nazwę ma edykt ces. (Łk 2,1 ; Dz 17,7) oraz król. (Hbr 11,23), a także nakazy prawa starotest. (Ef 2,15; Kol 2,14) oraz postanowienia dyscyplinarne Soboru Jeroz. (Dz 16,4), które pozostawały w relacji do doktryny wiary; NT nie identyfikuje d. z chrzęść, nauką, chociaż prowadzi do rozumienia d. jako prawdy Bożej i podstawowej uchwały Kościoła w sprawach wiary.

Podobne prace

Do góry