Ocena brak

DOCHTOROWICZ FABIAN SJ

Autor /Konkordiusz Dodano /10.08.2012

ur. 20 I 1694 w okolicy Nowogródka, zm. 21 I 1766 w Grodnie, Kaznodzieja królewski.

Do zakonu wstąpił 1712 i po ukończeniu retoryki uczył 1714--17 w kolegiach jez. w Grodnie i Nieświeżu; po studiach filoz. w Akademii Wil. i uzyskaniu doktoratu oraz teologicznych 1721-25 został nauczycielem wymowy w Słucku;

od 1727 był kaznodzieją w Wilnie (gdzie 1728-29 wykładał etykę i był kierownikiem biblioteki), a 1731-44 na dworze króla Augusta II i Augusta III Fryderyka; przemawiał podczas sejmów; od 1745 był rektorem kolegiów w Pułtusku, Warszawie i Grodnie. W kazaniach swych poruszał przede wszystkim tematy katechizmowe, ubocznie dotykając spraw społ. ; myśli wyrażał pięknym, obrazowym językiem, który zaciemniał manierą przytaczania tekstów Pisma św. po łacinie; u współczesnych mu cieszył się sławą znakomitego mówcy.

Obok wielu panegiryków weselnych, pochwalnych i gratulacyjnych ogłosił m.in. Goić domowy albo kazanie przy introdukcji relikwii świętego Stanisława Kostki (Wwa 1744), Kazania podczas sejmu grodzieńskiego miane (Wwa 1748) i Głos poselski w glosie kaznodziejskim (Wwa 1748).

 

Sommervogel III 110-111; Estr XV 268-269; Zaleski III 704, 1075; J.S. Pelczar, Zarys dziejów kaznodziejstwa w Polsce, Kr 1917, 245; R. Pleckaitis, Feodalizmo laikolarpio filosofija lietuvoje. Filosofila lietuvos mokyklose XVI--XVIII amiials, Wl 1975, 396-419.

Podobne prace

Do góry