Ocena brak

Do czego służy jedzenie w przypadku zaburzeń odżywiania?

Autor /pinezka Dodano /03.06.2014

Rozwój zaburzenia odżywiania wiąże się z tym, że jedzenie (zarówno jako pokarm, jak i czynność) przestaje być kojarzone pozytywnie (np. jako dające przyjemność, jako sposób na utrzymanie zdrowia), a zaczyna być sposobem unikania negatywnych doświadczeń (np.: radzenie sobie z problemami emocjonalnymi). Można to opisać na kontinuum przebiegającym od głodu fizycznego do głodu emocjonalnego. We współczesnych społeczeństwach zachodnich jedzenie, nawet w przypadku osób niecierpiących na zaburzenia odżywiania, służy nie tylko zaspokojeniu głodu, ale też celom emocjonalnym lub jest wynikiem przyzwyczajenia (np. je się z nudy lub przy okazji wyjścia do kina). Dla większości ludzi jednak nadal głównym motywem spożywania pokarmów jest fizyczny głód. Natomiast u osób z zaburzeniami odżywiania motywacja do tego, żeby jeść albo odjedzenia się powstrzymać, przesuwa się w kierunku krańca kontinuum opisanego jako głód emocjonalny. Dlatego celem terapii tych zaburzeń jest przesunięcie motywacji pacjentki dojedzenia w kierunku głodu fizycznego (być może nawet bliżej tego krańca niż w ogólnej populacji).

Zaburzenie odżywiania, jak opisano poniżej, wpłynęło bowiem na zdolność pacjentki do regulacji przyjmowania pokarmów w odpowiedzi na odruchy fizyczne.

 

Podobne prace

Do góry