Ocena brak

DISCIPLES of CHRIST, Christians, Christian Churches, Churches of Christ

Autor /Siestrzemil Dodano /09.08.2012

Niezależny ruch wspólnotowy zainicjowany przez T. -> Campbella i jego syna Alexandres, dążący (w oparciu o Biblię) do jedności i odnowy chrześcijaństwa przez powrót do wiary i form życia pierwotnego Kościoła; w Stanach Zjedn. należy do tzw. wolnych Kościołów.

1. Geneza i rozwój — Za początek ruchu D.o.Ch. uważa się zał. przez T. Campbella 1809 Christian Association of Washington, dla której ułożył on Declaration and Address, podkreślającą konieczność całkowitego oparcia się na Biblii oraz większą troskę o wolność i jedność Kościoła; zasady te podpisał też A. Campbell, który nast. stał się kontynuatorem dzieła ojca (D.o.Ch. nazywano również campbellistami).

Pierwsza gmina z 29 członkami powstała 1811 w Bush Run (Pensylwania), a 1813 złączyła się ze wspólnotami baptystów Redstone Baptisten i Mahoning Baptist Association; wskutek różnic poglądów na wartość „sformułowanych przez ludzi" wyznań wiary odrzuconych przez D.o.Ch., doszło 1827 do rozdziału z baptystami i połączenia się 1832 z kierowaną przez B.W. Stone'a chrzęść, grupą (Christians).

Odtąd w wielu krajach świata zwolennicy D.o.Ch. skupiali się wokół 2 zasadniczych grup amer, i ang., różniących się między sobą jedynie zakresem działalności; dzięki pracy mis. 1906 liczyli oni 1,89 min członków, zrzeszonych w 8009 gminach Ameryki Pn., i 9256 członków w Wielkiej Brytanii, 30 941 w Australii i Nowej Zelandii;

1975 liczyli ponad 2 min członków; misjonarze D.o.Ch. działają w Afryce (zwł. w Zairze, gdzie 1947 było 67 409 wyznawców), w Indiach, Chinach, Japonii, Filipinach, Meksyku, Jamajce, Puerto Rico, Brazylii, Paragwaju, Argentynie i RFN; prowadzą seminarium w Tybindze oraz wiele szkół, także wyższych; od 1919 wydają czasopismo „World Cali"; należą do Ekum. Rady Kościołów i byli obserwatorami na Soborze Wat. II.

2. Doktryna — Za podstawę doktrynalną przyjmują NT jako jedyną normę wiary i życia; wiara jest, wg nich, nie tylko zgodą umysłu na prawdę objawioną, ale przede wszystkim ufnością, polegającą na osobistym oddaniu się Jezusowi Chrystusowi jako Synowi Boga miłości w jego Kościele, zgodnie ze świadectwem apostołów. Kościół uważają za odpowiedzialną wspólnotę, która całym życiem powinna dawać mor. odpowiedź na stałe, pełne łaski działanie Boga.

Z sakramentów uznają chrzest i wieczerzę Pańską, przyjmując w nich prawdziwe działanie Boga, a odrzucają jego rzeczywistą obecność (doceniają w sakramencie znaczenie mor., nie metafiz.).

Dorosłemu, przyjmującemu chrzest przez zanurzenie w wodzie, powinno towarzyszyć osobiste zaufanie w przebaczenie grzechów i włączenie w Chrystusa (chrzest dzieci uważają za przeciwny praktyce NT i dobrowolnej postawie człowieka, mającego znaleźć się w Kościele); odrzucają kapłaństwo sakramentalne, a przyjmują wynikające z chrztu wspólne kapłaństwo wiernych, które sprawuje się na polecenie całego Kościoła przez „starszych i diakonów" (nauczają prawd wiary i udzielają sakramentów).

Wieczerza Pańska, odbywająca się w każdą niedzielę w formie uczty, jest wyrazem wspólnoty i widzialnego wyobrażenia zbawczych tajemnic ewangelii; amerykańscy D.o.Ch. skłaniają się ku protest, interpretacji istoty Ostatniej Wieczerzy i dopuszczają -> interkomunię, a bryt. — ku interpretacji kat. i na komunię zezwalają jedynie gościom obecnym na ich nabożeństwie.

 

B.B. Tyler, A History of the D.o.Ch. in the American Church History (Series XII), NY 1894, 1-162; E. Grates, The Disciples of Christ, NY 1905; W.V. Short, History of the D.o.Ch., Saint Louis 1929; J.R. Kellcms, Alexander Campbell and the Disciples, NY 1930; W.E. Garrison, Religion Fellows the Frontier. A History of the D.o.Ch., NY 1931; P.H. Welshimer, Concerning the Disciples, Cincinnati 1935; E.T. Clark, The Small Sects in America, Nas 1937; G.K. Lewis, American Christian Missionary Society and the D.o.Ch., Saint Louis 1937; W.E. Garrison, An American Religious Movement, Saint Louis 1945, 19513; W.E. Garrison, A.T. de Groot, D.o.Ch. A History, Saint Louis 1948, 19582; A.C. Watters, History of Britain Churches of Christ, Indianapolis 1948; R.F. West, Alexander Campbell and Natural Religion, NH 1948; H.E. Short, Doctrine and Thought of the Disciples, Saint Louis 1951 ; C.C. Morrison, The Unfinished Reformation, NY 1953; H. Krüger, EKL 1797; O. Eggenberger. RGG II 207-208; W.G. Baker, WKL 284-286; Church of Christ in Thailand, Bangkok 1962; D. Rops, Ces chrétiens nos frères, P 1965, 8285; WJ. Barber, The Disciple Assemblies of Easter North Carolina, Saint Louis 1966; J.A. Hardon, NCE III 868869; E.J. Wrather, Creative Freedom in Action. Alexander Campbell on the Structure of the Church, Saint Louis 1968; D.o.Ch. Commission on Ministerial Education, Indianapolis 1972; C.W. Hensley. Rhetorical Vision and the Persuasion of a Historical Movement. The D.o.Ch. tn Nineteenth Century American Culture, Quarterly Journal of Speech Bonlder 61 (1975) 250-264.

Podobne prace

Do góry