Ocena brak

DIOGNET, List do Diogneta

Autor /Siestrzemil Dodano /09.08.2012

Anonimowa apologia chrześcijaństwa z II lub pocz. III w., napisana prawdopodobnie w Aleksandrii w formie listu do wpływowego poganina Diogneta.

Autor rozpoczyna od przytoczenia pytań Diogneta dotyczących religii chrzęść. (1), dalej przedstawia wyższość chrześcijaństwa w stosunku do idolatra pogańskiej i formalizmu żyd. (2-4), a nast. moralną wzniosłość życia chrześcijan, stwierdzając, że czym w ciele jest dusza, tym w świecie są chrześcijanie (5-6);

pisząc o boskim pochodzeniu chrześcijaństwa jako religii objawionej przez Syna Bożego (7-8) dowodzi, że pojawiło się ono na świecie dlatego tak późno, by ludzkość odczuła niewystar-czalność filozofii w poznaniu Boga oraz potrzebę objawienia i odkupienia (9); dalsze rozdziały (11 i 12) są obcym dodatkiem (Hipolit Rzym.).

Autor listu, pisząc poprawnym językiem gr. oraz wykorzystując koncepcje filozofii gr. (platońsko-stoickie pojęcie duszy świata, stoicki opis kosmosu, antropocentryzm kosmiczny, kosmopolityzm), przedstawia piękno i doskonałość religii Chrystusowej w formie łatwo przyswajalnej mentalności greckiej. P. Andriessen za autora uważa Kwadratusa, N. Bonwetsch i R.H. Connolly — Hipolita Rzym., H. Doulcet, H. Kihn i G. Krüger - Arystydesa, J.K.T. Otto - Justyna, a H.I. Marrou — Pantenosa lub Klemensa Aleksandryjskiego.

Ustalenie autorstwa jest trudne, gdyż jedyny rps dzieła, pochodzący z XIII-XIV w., spłonął 1870 podczas bombardowania Strasburga. Tekst wydali - F.X. Funk (Patres apostolici, T 1901, 390-406), E. Buonaiuti (Lettera a D., R 1921), J. Geffcken (Der Brief an D., Hei 1928), H.I. Marrou (A Diognet, SCh 33, P 1952), J.J. Thierry (The Epistle to D., Lei 1964), a w pol. przekł. J. Czuj (Apologeci greccy II wieku, POK 18, Pz 1935, 11-19).

 

H. Doulcet, L'apologie d'Aristide et l'Epitre à D., RQH 28(1880) 601-612; H. Kihn, Der Ursprung des Briefes an D., Fr 1882; G. Krüger, Aristides als Verfasser des Briefes an D„ ZWTh 37(1894) 206-223; E. Molland, Die literatur- und dogmengeschichtliche Stellung des Diognetbriefes, ZNW 33(1934) 289-312; R.H. Connolly, The Date and Authorship of the Epistle to D., JTS 36(1935) 347-353; E.H. Blakeney, A Note on the Epistle to D„ X § I, JTS 42 (1941) 193-195; L. Alfonsi, // „Protrettico" di Clemente Alessandrino e l'Epistola a D., Aev 20(1946) 110-114; P. Andriessen. L'„Apologie" de Quadratus conservée sous le titre ď„Epitre à D.", RTAM 13 (1946) 125-149, 237-260; tenże, The Authorship of the „Epistula ad D.", VigCh 1 (1947) 192-236; J.G. O'Neill, The „Epistle to D.", 1ER 85 (1956) 92-106; J.B. Bauer, An Diognet 6, VigCh 17 (1963) 207-210; ZJ. Kraszewski, Zagadnienie laski w pismach apo-logetycznych II wieku, R 1963; L.W. Barnard, The „Epistle ad D." Two Units from One Author?, ZNW 56 (1965) 130-137; V. Messana, II topos dell'ironia platonica in „Ad Diognetum" 1-4, Aug 14 (1974) 489-495; R. Brandie, Dle Ethik der „Schrift an D.". Eine Wiederaufnahme paulinischer und johanneischer Theologie am Ausgang des zweiten Jahrhunderts, Z 1975; G. Menestrina, L'incipit dell'epistola „Ad D.". Luca 1,1-4 e Atti 1,1-2, Bibor 19(1977) 215-218.

Podobne prace

Do góry