Ocena brak

Dieta niemowlęcia zdrowego i chorego

Autor /desuk Dodano /10.01.2013

W terapii chorego dziecka przy stosowaniu diety leczniczej bierze się pod uwagęnastępujące czynniki: rodzaj schorzenia, wiek, stan dziecka, zaburzenia metabolicznetowarzyszące chorobie, fazę choroby, stosowane leczenie. Nie mniejsze znaczenieprzywiązuje się do przygotowania pożywienia dla chorego dziecka (termiczna„obróbka”, proporcje składników w poszczególnych potrawach, ilość podanegopożywienia, a nawet pora podania). Obecnie podkreśla się koniecznośćpełnowartościowego odżywiania w każdym okresie choroby, zgodnie z możliwościamiprzyjmowania pokarmów przez dziecko. Na szczęście u dzieci szybciej ustępują objawyniechęci do jedzenia wywoływane chorobą niż u dorosłych. Związane to jest z jegowysokim zapotrzebowaniem na składniki pokarmowe.W związku z tym przyjmuje się obecnie za niecelowe drastyczne ograniczanie ilościi jakości pożywienia dziecka nawet w schorzeniach infekcyjnych przewodupokarmowego. Stwierdzono bowiem, że chore dziecko właściwie odżywiane odpierwszych dni choroby szybciej wraca do zdrowia, choroba ma lżejszy przebieg, anawroty schorzenia i inne komplikacje są bardzo rzadkie. Ostry reżim pokarmowy(głodówka) dopuszczony jest tylko na krótki okres — na początku choroby lub przy jejzaostrzeniu, w okresie wzmożonej intoksykacji wyrażającej się wysoką gorączką,nudnościami i wymiotami czy wstrętem do jedzenia. Jednak i w tym okresie należyzapewnić choremu dziecku dostateczną ilość płynów (w tym odpowiednich herbatekziołowych). Po krótkim okresie głodówki (6—12 godz. u niemowląt, l—4 dni u dziecistarszych) przechodzi się na odżywianie pełnowartościowe.W większości schorzeń zapotrzebowanie chorego dziecka na składniki pokarmowejest takie samo jak zdrowego dziecka i zależy od jego wieku. Jednak w niektórych chorobach, w związku z zaburzeniami metabolicznymi i katabolicznymi,to zapotrzebowanie na poszczególne składniki pokarmowe zmienia się zarównoilościowo, jak i jakościowo. Szczególnej uwagi wymaga racjonalna podaż produktówbiałkowych; np. takie schorzenia, jak dystrofia lub ciężkie postacie egzemy (wyprysku)wymagają zwiększenia ilości białka w diecie, w celu wyrównania strat białkawywołanych patologicznymi procesami metabolicznymi, a także podniesienia siłodpornościowych chorego dziecka.Nie mniejsze znaczenie przywiązuje się obecnie do racjonalnego podawaniatłuszczów w pokarmach dla dzieci.Stwierdzono, że w alergii i stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, wzapaleniu płuc i in. celowe jest zwiększanie w diecie dla chorego dziecka ilościroślinnych olei zawierających niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, np. olejusojowego, słonecznikowego, a zwłaszcza wiesiołkowego (preparat Oeparol),działających regenerująco na zaburzone chorobowo procesy. Dużą rolę w pożywieniupełnią również węglowodany (cukrowce). I tak w alergicznych schorzeniach, jak i wniektórych formach wyprysku, zmniejszenie reakcji alergicznych organizmu uzyskujesię przy ograniczeniu ilości podawanych cukrów lub przy zmianie ich jakości (np.zamianie sacharozy na glukozę lub ksylitol).Dla noworodków i starszych niemowląt zdrowych, a zwłaszcza chorych, dietę ustalalekarz pediatra. Dobrze jest jednak, aby matka miała również pewien I zasóbwiadomości o właściwym pielęgnowaniu i odżywianiu dziecka.Racjonalnemu odżywianiu niemowląt i małych dzieci poświęconych jest wielepublikacji, w których podkreśla się zwłaszcza znaczenie karmienia naturalnego(mlekiem matki). Oprócz tych podstawowych zagadnień ważna jest również znajomośćogólnych zasad diety. We wszystkich przypadkach diety leczniczej pożywienie roślinne, reprezentowaneprzez produkty zbożowe, warzywa, owoce, a także zioła, ma duże znaczenie. Wchorobach przewlekłych, zwłaszcza leczonych antybiotykami i innymi silniedziałającymi środkami chemicznymi, konieczne jest uwzględnianie w diecie i ziółodtruwających.Z tych względów zamieszczamy krótką, częściową charakterystykę niektórych dietleczniczych, stosowanych w częściej spotykanych chorobach wieku dziecięcego.

Podobne prace

Do góry