Ocena brak

Diaspora

Autor /Edward001 Dodano /23.11.2012

(gr. “rozproszenie”). Początkowo wyraz ten stosowano do Żydów deportowanych podczas podboju asyryjskiego (722 przed Chr.) i babilońskiego (597 przed Chr.), w końcu jednak zaczął on oznaczać wszystkich Żydów żyjących poza granicami Palestyny (J 7, 25), których w czasach Jezusa w samej Aleksandrii mogło być kilkaset tysięcy.

Niektórym Żydom posługującym się językiem greckim, a żyją-cym w Aleksandrii, Kościół zawdzięcza grecki przekład Starego Testamentu, tzw. Septuagintę. Przepo-wiadanie chrześcijańskie poza Ziemią Świętą odbywało się najpierw w żydowskich synagogach (Dz 9, 19-20; 11, 19; 13, 5,14-44; 17, 12 itd.).

Po zburzeniu świątyni i dalszym rozwoju chrześcijaństwa diaspora Żydów coraz bardziej się odcinała od innych, a ich religia zaczęła się rozwijać w kierunku judaizmu talmudycznego, powszechnego w Średniowieczu i w czasach nam współczesnych. Nowy Testament wyrazem “diaspora” posługuje się na oznaczenie chrześcijan rozproszonych na całym świecie i żyjących w otoczeniu obcym, a często nawet wrogim (Jk 1, 1; 1 P 1, 1).

Współczesne prześladowania i ruchy migra-cyjne spowodowały na szeroką skalę wzrost diaspory chrześcijan wschodnich. W Niemczech wyraz “dia-spora” odnosi się do mniejszości wyznaniowych, zarówno katolickich jak protestanckich.

Zob. kościół, misje Kościoła, septuaginta, talmud.

Podobne prace

Do góry