Ocena brak

DEMBOWSKI Ludwik Mateusz (24 VIII 1768 - 18 VII 1812), ofic. poi., gen. franc.

Autor /Maciej555 Dodano /07.06.2013

Ur. w Dębowej Górze, od 1784 w wojsku, w 1791 mianowany dow. 6 regimentu piech. Uczestnik wojny 1792 pod rozkazami ks. Poniatowskiego i powstania kościuszkowskiego.

Od 1795 na służbie franc., wziął udział w pierwszej kampanii wł., ranny pod Mantuą. 1797 szef 3 bat. w Legionach Polskich. 1799 ranny pod Magnano, otrzymał dow. 2 Legii Polskiej po poległym Rymkiewiczu. Bronił Mantui, ale swą bezwzględnością zraził sobie Polaków. Kiedy dostał się do austr. niewoli, zadenuncjował dwóch krytykujących go ofic., po powrocie do Francji był więc bojkotowany przez legionistów i musiał przejść do armii franc. 1803 posłany na San Domingo, służył w sztabie Leclerca i Ro-chambeau. Bronił Cap-Franęais, gdzie dostał się do niewoli ang.

Po powrocie do Francji 1804 płk, 1805 szef sztabu dyw. dragonów gen. Baraguaya-d’Hilliersa, bił się pod Austerlitz. Od 1808 walczył w Hiszpanii w sztabie 5 korpusu, 1809 gen. bryg. 1812 ściągnięty z bryg. piech. z Andaluzji do Francji, w czasie postoju w Valladolid zginął w pojedynku, trafiony kuląw serce. Nazwisko D., z oczywistą krzywdą dla jego zasług, nie zostało umieszczone na Łuku Tryumfalnym.

Podobne prace

Do góry