Ocena brak

Deformacja Madelunga

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Pierwszy opisał tę deformację Dupuytren w 1839 r., jednak opis poszczególnych elementów pochodzi z roku 1878 i zawdzięczamy go Madelungowi, od którego nazwiska deformacja przyjęła swoją nazwę. Przyczyną zniekształceń są zaburzenia w obrębie dalszej chrząstki nasadowej k. promieniowej. Część promieniowa i grzbietowa k. promieniowej rośnie prawidłowo, natomiast po strome dłoniowej i łokciowej nie wytwarza kości. W konsekwencji dochodzi do zagięcia osi dalszego końca w kierunku dłoniowym i częściowo łokciowym. Powierzchnia stawowa k. promieniowej ustawia się skośnie, co powoduje charakterystyczne bagnetowate ustawienie ręki. Natomiast k. łokciowa rośnie prawidłowo i na skutek zaburzeń w obrębie k. promieniowej dochodzi do zwichnięcia grzbietowego głowy k. łokciowej. Początkowo wada jest niezauważalna klinicznie i ujawnia się dopiero w wieku około 10-12 lat. Leczenie bezoperacyjne nie rokuje poprawy. Operacja, którą najlepiej wykonać po ukończeniu wzrostu, polega na osteotomii korekcyjnej k. promieniowej z jednoczesną resekcją głowy k. łokciowej lub skróceniem trzonu tej kości, co w niektórych przypadkach umożliwia repozycję głowy.

Nieleczona deformacja powoduje znaczne upośledzenie funkcji ręki oraz przedwczesne zmiany zwyrodnieniowe nadgarstka, a w konsekwencji często jego usztywnienie.

 

Do góry