Ocena brak

Dąb błotny

Autor /Apolinary Dodano /02.02.2012

 

Wygląd: Drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, o wysokości do 25 metrów. Korona u młodszych okazów dość smukła i zaokrąglona, u starszych drzew wąska i lekko sklepiona, ale nie tak szeroka i rozłożysta, jak u wielu innych gatunków dębu.

Pień w dolnej części prawie zawsze bez gałęzi, dopiero w górnej części rozgałęzia się dość gęsto i regularnie. Gałęzie stosunkowo cienkie, z licznymi, wiotkimi, przeważnie zwieszającymi się gałązkami. Kora początkowo gładka, jasnoszara, później ciemniejsza z wyraźnym deseniem smugowym, a na starszych drzewach, z szerokimi, niezbyt głębokimi i gładkimi bruzdami, Pędy błyszczące, z bardzo jasnymi, prawie białymi przetchlinkami. Pączki o długości około 3 mm, szarobrunatne, matowe, z licznymi łuskami; owalne, niezaostrzone.

Liście w zarysie okrągławe lub eliptyczne mają 8-17 cm długości i są prawie tak samo szerokie. Po każdej stronie podzielone na 3-4 bardzo głęboko wcięte klapy, z których para środkowa jest największa; każda klapa z kolei jest podzielona na liczne długie zęby ościste. Kfapy liści szeroko odstają, przewaznie jednak skierowane są ku przodowi. Zatoki sięgają w stronę środkowego nerwu znacznie ponad połowę szerokości blaszki.

Liście błyszczą delikatnie po obu stronach, z wierzchu są żywo- lub ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, ałe z wyraźnymi brunatnawymi pęczkami włosków w kątach nerwów liściowych. Ubarwienie jesienne początkowo karminowoczerwone. później przybiera głęboką barwę czerwonego wina. Żołędzie szeroko pólkuliste, do jednej trzeciej zagłębione w niskiej miseczce.

Wyslępowanie: Pierwotnie rósł dziko tylko w północno-wschodniej części Ameryki Północnej. Z powodu pięknego, silnie zaznaczonego przebarwienia liści jesienią, dąb błotny jest w wielu częściach Europy sadzony jako drzewo parkowe i ozdobne, niekiedy także wzdłuż ulic lub alei. W nieznacznym zakresie prowadzi się doświadczalne uprawy w lasach.

Okres kwitnienia: Od czerwca do lipca.

Uwagi ogólne: Oprócz dębu błotnego istnieje jeszcze cały szereg innych zrzucających liście na zimę gatunków dębu, których liście są bardzo silnie porozcinane i różnią się tym od obu naszych krajowych dębów. Gatunki o porozcinanych liściach są pomiędzy sobą trudne do rozróżnienia. Dąb błotny i dąb szkarłatny są dość podobne.

U dębu błotnego w pachwinach nerwów na dolnej stronie liści znajdują się małe, gęste pęczki włosków, których brak u dębu szkarłatnego. Służą one tym samym jako cecha odróżniająca. Innym, dość wybitnym gatunkiem z tej grupy jest dąb barwierski (Ouercus velutina), którego liście są od spodu silniej, brunatnawo owłosione. Z jego kory można pozyskiwać barwnik do farbowania tkanin.

Włókna naturalne (wełna, bawełna) można poza tym farbować również preparatami z kory albo liści dębowych. Zależnie od stężenia otrzymuje się różne, ciepłe odcienie brązowe i brunatne, które są bardzo trwałe.

Podobne prace

  • Żółw błotny

    Ocena / Autor /Bill
    Dodano /12.01.2012 praca w formacie txt

  • Oporów

    Ocena / Autor /lenny
    Dodano /15.01.2013 praca w formacie txt

  • Dęby

    Ocena / Autor /Zonka
    Dodano /31.01.2012 praca w formacie txt

  • Dąb

    Ocena / Autor /Elig
    Dodano /29.05.2013 praca w formacie txt

Do góry