Ocena brak

Czym jest przemysł lekki?

Autor /road Dodano /31.01.2012

Przemysł dzieli się na różnorodne gałęzie, których wspólną cechą jest produkcja towarów konsump­cyjnych, od żywności po książki, ubrania, meble i artykuły gospodarstwa domowego.
Zdefiniowanie pojęcia przemysłu lekkiego nastręcza wielu trudności. Najłatwiej wy­obrazić sobie, czym zajmuje się przemysł lekki, przyjmując, że są to te gałęzie gospodarki, których nie można zaliczyć do przemysłu cięż­kiego, tradycyjnie rozumianego jako górnictwo, hutnictwo i przemysł maszynowy. Charakterystycz­ną cechą przemysłu lekkiego jest produkcja to­warów na potrzeby innych gałęzi przemysłu - na przykład części do samochodów, samolotów czy urządzeń elektrycznych.

Przemysł lekki charakteryzuje się dużym udziałem kobiet w sile roboczej, zwłaszcza w zakładach włókienniczych, odzieżowych i elektronicznych. Przemysł lekki jest też z reguły mniej uciążliwy dla środowiska naturalnego - procesom technolo­gicznym towarzyszą znacznie mniejsze ilości odpadków i zanieczyszczeń. Stąd też zakłady prze­mysłu lekkiego umiejscawiane są często w sąsiedz­twie, a nawet wewnątrz dzielnic mieszkaniowych.
Stare, XIX-wieczne zakłady przemysłowe znaj­dowały się w pobliżu domów pracowników, ale w przeciwieństwie do współczesnych tendencji to domy budowano w pobliżu zakładów, a nie odwrot­nie. Obecnie zakłady przemysłu lekkiego najczę­ściej lokalizuje się w centrum lub na przedmie­ściach istniejących miast. W ich obrębie buduje się szerokie drogi i obszerne parkingi, umożliwiające swobodny dojazd samochodom dostawczym i po­jazdom załogi.
Wiele współczesnych fabryk przemysłu lekkie­go to proste, jednokondygnacyjne budynki, zapewniające dobre warunki pracy w przyjemnym oto­czeniu. Zbudowany z kamienia lub cegły budynek biurowy ma najczęściej dwa piętra i stanowi atrak­cyjne dopełnienie architektury dzielnicy.
Wiele zakładów mieści się jednak w budynkach znacznie starszych, często wybudowanych jeszcze w ubiegłym stuleciu w śródmieściach. Z reguły jest tam znacznie mniej przestrzeni, a warunki pracy nieporównywalnie gorsze. Tego rodzaju fabryki są często bardzo małe, z garstką pracowników. Tra­dycyjnie już w centrach wielkich metropolii, takich jak Londyn, Paryż, czy Nowy Jork umiejscowio­ne są zakłady odzieżowe. Metki z nazwą tych słyn­nych ośrodków mody zapewniają lepszy zbyt szy­tych w nich ubrań.

Ponieważ przemysł lekki z reguły nie wymaga ma­sowych dostaw surowców, fabryki nie muszą być lokalizowane w pobliżu linii kolejowych, jak ma to miejsce w przypadku przemysłu ciężkiego . Oznacza to dla inwestorów dużą swobodę w zasie lokalizacji, mogą oni przenosić swoje interesy z zatłoczonych centrów wielkich miast do nowych fabryk, budowanych często w niewielkich, dotkniętych bezrobociem miejscowościach, bez wyraźne­go podnoszenia kosztów produkcji.
W ostatnich latach popularne stało się przewo­żenie półproduktów i gotowych wyrobów wielki­mi ciężarówkami potocznie zwanymi „tirami". Jeśli drogi wiodące do zakładów nie są dobrej jakości, stanowi to poważny problem. Borykają się z nim zwłaszcza starsze zakłady usytuowane w przelud­nionych dzielnicach wielkich miast.
Inną tendencją ostatnich lat jest budowanie fab­ryk na obszarach wiejskich. Rozwój rolnictwa po­woduje między innymi mniejszym zapotrzebowa­niem na siłę roboczą i co za tym idzie odpływem ludności wiejskiej ze wsi do miast. Wielu z tych, którzy nie znajdują pracy na roli, ale nie decydują się na opuszczenie wsi, codziennie dojeżdża do pracy w mieście. Znacznie łatwiej jest jednak wy­korzystać nadwyżki siły roboczej na wsi, budując fabryki na miejscu.

Podobne prace

Do góry