Ocena brak

Czym jest przemysł ciężki?

Autor /road Dodano /31.01.2012

Przemysł ciężki obejmuje działy przemysłu wytwarzające głównie środki produkcji. Zazwyczaj zalicza się do niego górnictwo, hutnictwo, przemysł maszynowy i metalowy. W wielu krajach do grupy tej do­daje się jeszcze przemysł środków transportu, rafinerie ropy naftowej i przemysł chemiczny.
Większość artykułów wytwarzanych przez przemysł ciężki to produkty, które muszą zostać przetworzone lub wykorzystane przez inne gałęzie przemysłu. Charakterystyczna dla przemysłu ciężkiego jest również skala przed­sięwzięć - statki, mosty czy tory kolejowe niejed­nokrotnie imponują swoim rozmachem. Znaczenie tego działu gospodarki zaznaczyło się zwłaszcza w XIX w., kiedy to przemysł ciężki był motorem rewolucji przemysłowej w wielu krajach. Nie trud­no rozpoznać obszary, gdzie rozwija się przemysł ciężki, ponieważ ogromne zakłady przemysłowe dominują w krajobrazie. Przemysł ciężki, zwłasz­cza starsze zakłady, jest również źródłem niebez­piecznych zanieczyszczeń, stanowiących poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego.
Przemysł ciężki rozwinął się w krajach, które nie tylko osiągnęły pewien poziom rozwoju tech­nologicznego, ale - co równie ważne - posiadały znaczne zasoby surowców naturalnych. I tak na przykład Wielka Brytania zawdzięczała rozkwit przemysłu ciężkiego bogatym złożom rud żelaza i węgła, niezbędnym przy wytopie surówki i stali. Francja, Niemcy i Stany Zjednoczone przodują w produkcji żelaza i stali z tej samej przyczyny. Aby obniżyć koszty transportu, huty powstawały najczęściej w pobliżu złóż węgla, lub kanałów, a później dróg kolejowych, które łączyły je z zagłę­biami węglowymi.

W ciągu drugiej połowy XX w. przemysł ciężki podlegał ogromnym przeobrażeniom, zwłaszcza w wysoko uprzemysłowionych krajach. Spadające
zapotrzebowanie na stal, obserwowane na całym świecie, doprowadziło do zamknięcia wielu hut i upadku tradycyjnych okręgów przemysłowych.
Przyczyny tego stanu rzeczy były bardzo różne. Wiele krajów rozwijających się, tradycyjnych importerów stali, wybudowało własne huty i zakła­dy przetwórcze, co uniezależniło je od europejskiej i amerykańskiej stali. Po drugie, późne lata osiem­dziesiąte i wczesne dziewięćdziesiąte charaktery­zowała recesja gospodarcza, która dotknęła przede wszystkim kraje rozwinięte.

W 1938 r. polowa światowej produkcji przemysłu stoczniowego przypadała na cztery kraje - Wielką Brytanię, Niemcy, Norwegię i Szwecję. Obecnie największym producentem statków jest Japonia (43% tonażu wszystkich statków wybudowanych w 1990 r.). Drugim światowym liderem przemy­słu stoczniowego jest Korea Południowa, do któ­rej należy najdłuższy suchy dok na świecie.
Jeśli chodzi o przemysł chemiczny zmiany nie były tak wielkie. Tylko nieliczne kraje rozwijają­ce się zainwestowały w rozwój przemysłu che­micznego. Dla przykładu Indie z liczbą ludności ponad 870 milionów i dużej produkcji nawozów sztucznych, produkują połowę ilości kwasu siar­kowego wytwarzanego w Belgii, kraju zamiesz­kałym przez niecałe 10 milionów ludzi.

Podobne prace

Do góry