Ocena brak

CZECZOTT, Danilewicz - Czeczott WITOLD ks.

Autor /ttt123 Dodano /03.08.2012

ur. 20 XII 1846 w Boracinie (k. Nowogródka), zm. 24 I 1929 w Pińsku, Publicysta, pisarz.

Studia prawnicze ukończył 1869 w Petersburgu; doktorat z filozofii oraz magisterium nauk wyzwolonych uzyskał 1871 w Heidelbergu, a magisterium z prawa międzynar. 1873 w Petersburgu; studiował muzykologię w Wiedniu i Brukseli, po czym 1878 wstąpił do seminarium duch. w Warszawie; święcenia kapł. przyjął 1881 i był wik. w Radzyminie, a nast. w katedrze warsz.;

1883 przeniósł się do archidiec. mohylewskiej i był prof, oraz ojcem duch. w seminarium duch. w Petersburgu, a od 1897 prob, parafii św. Stanisława i dziekanem; 1910 został prob, w Mińsku; pozbawiony przez rząd stanowiska kośc. na Litwie i Białorusi, przybył 1912 do Warszawy, a nast. 1918 powrócił do Mińska, skąd 1920 przeniósł się do Warszawy; od 1922 przebywał w Nowogródku, a od 1925 w Pińsku.

Do najważniejszych pism Cz. należy zbiór konferencji apolo-getycznych pt. Wiara (Wwa 1906), O wpływie kobiety na moralność w literaturze i społeczeństwie (Wwa 1917), Co sądzić o spirytyzmie? (Wwa 1917), Katolicyzm a Polska (Wwa 1917), Nasi księża, ich wychowanie i stosunek do społeczeństwa (Wwa 1922), Diecezja mińska i jej pasterz bp Zygmunt Łoziński (Wl 1925) oraz studium Cuda przed trybunałem nauki (Wl 1925); publikował też artykuły, m.in. w „Tygodniku Ilustrowanym" i „Przeglądzie Katolickim"; ponadto przełożył na język pol. J.J. Gaume'a Catéchisme de persévérance (Zasady i całość wiary katolickiej I-VIII, Ptb 1903-08) i H. Lassèrre'a Notre-Dame de Lourdes (Matka Boska z Lourdes I-II, Ptb 1914).

 

J. Janus, Wielki pasterz, Wwa 1936 (passim); J. Wasilewski, PSB IV 320.

Podobne prace

Do góry