Ocena brak

Cykle, drgania, rytmy

Autor /bananowiec Dodano /24.01.2014

Najogólniej mówiąc, cykle, rytmy i drgania są to jednostajnie (występujące w jednakowych odstępach czasu) powtarzające się zmiany ilości (a zatem także napięcia i natężenia) przepływającej energii. Rytmiczne przemieszczanie się energii, a stąd cykliczny przebieg wielu procesów fizycznych i biologicznych jest powszechnym zjawiskiem w całej przyrodzie.

Procesy rytmiczne, cykliczne i drgania mieszczą w sobie zmienność zdarzeń, a jednocześnie powrót do tego samego ich ciągu. W ten sposób cykliczność zmian wiąże zmienność ze stałością.

Cykliczność procesów energetycznych pozwala na dokonywanie pomiarów czasu i przestrzeni. Jest to następna właściwość cykliczności, bez której nie można wyobrazić sobie nauki i rozwoju cywilizacji.

Rytmy i cykle w środowisku człowieka mają różne pochodzenie, tj.:

-    kosmiczne: doba (dzień i noc), rok i pory roku, podział na miesiące według faz księżyca,

-    kwantowe: drgania promieniowania elektromagnetycznego, rytm krążenia elektronów wokół jąder atomowych i inne cykliczne zmiany powstające na poziomie mi-krocząsteczkowym i cząsteczkowym,

-    biologiczne, czyli endogenne: rytm akcji serca, oddychanie, elektryczne sygnały we włóknie nerwowym, chód, bieg itp. Często rytmy te ulegają wpływom zewnętrznym. Kiedy ustroje żywe oddzieli się od wpływów zewnętrznych, ujawniają się czyste rytmy biologiczne sterowane wewnętrznymi mechanizmami ustroju żywego. Mechanizm sterujący cyklem rozwoju i starzenia się nazywamy zegarem biologicznym,

-    socjalne, często powiązane z rytmami biologicznymi i kosmicznymi, np. tygodnie, są to siedmiodniowe okresy z końcowymi dniami przeznaczonymi na odpoczynek, podział doby na godziny, minuty i sekundy, rytm posiłków, rytm muzyki i tańca, które są odbiciem emocji i kultury, oraz wiele innych.

Najważniejszy dla fizykoterapii jest rytm biologiczny, występujący w organizmie w cyklu dobowym, nazywany rytmem okołodobowym. Najwidoczniejszą rytmiczną, zmianą okołodobową jest faza czuwania (aktywności) i faza snu (regeneracji). Wraz z nimi następują inne zmiany fizjologiczne, które sprawiają, że organizm odmiennie reaguje w różnych porach doby.

Reguły rządzące rytmami, cyklami i drganiami muszą być uwzględniane przy stosowaniu fizykoterapii, ponieważ zabiegi fizykoterapii dostosowuje się do nich, a niektóre energie lecznicze dawkuje się rytmicznie. Cykliczne zmiany i drgania są właściwościami wielu postaci energii stosowanych w leczeniu fizykalnym i stanowią o ich działaniu terapeutycznym.

Na opis cyklu składają się następujące pojęcia:

Okres jest to czas potrzebny na przebieg jednego cyklu i oznacza się go jednostkami czasu.

Częstotliwość lub częstość jest to liczba cykli lub drgań zachodzących w jednostce czasu, jednostką częstotliwości jest herc, czyli jeden cykl (drgnienie lub fala) trwający jedną sekundę.

Jeżeli jeden okres (cykl) trwa 1/2 sekundy, wówczas w 1 sekundzie występują dwa cykle. Częstotliwość takiego rytmu wynosi 2 herce (liczba 2 jest matematyczną odwrotnością liczby 1/2, okres jest bowiem odwrotnością częstotliwości).

Istotę rytmów można zobrazować graficznie na wykresie kołowym lub na osiach współrzędnych. Pierwszy sposób jest matematycznie poprawniejszy, jednak drugi łatwiejszy i bardziej zrozumiały.

Na współrzędnej poziomej przedstawia się przebieg czasu, na współrzędnej pionowej nasilenie procesów energetycznych.

Amplituda jest to różnica pomiędzy najmniejszą a największą mocą, ilością lub natężeniem przemieszczanej energii, jaka występuje w jednym okresie (cyklu).

Fazy są to części okresu dające się z niego wydzielić z powodu charakterystycznych cech. Fazy powtarzają się w każdym okresie.

Fala jest to odcinek obejmujący jeden cykl. Przedstawia się ją w jednostkach długości. Zmiany energetyczne mogą odbywać się wzdłuż osi wyznaczającej kierunek rozchodzenia się fal lub w poprzek tej osi. Zatem można mówić o falach podłużnych i poprzecznych.

Prędkość przemieszczania się drgań w ośrodkach sprężystych zależy od środowiska, czyli medium, przez które przechodzą. Prędkość stanowi stosunek długości fali do okresu.



 

Podobne prace

Do góry