Ocena brak

Cykl miesiączkowy

Autor /rambo Dodano /30.01.2014

Cykl miesiączkowy trwa przeciętnie 28 dni (1 miesiąc księżycowy). Cykle miesiączkowe od 25 do 32 dni mogą być jeszcze przyjęte jako prawidłowe, podczas gdy cykle krótsze są z reguły bardziej skąpe, jeśli chodzi o czas trwania i natężenie krwawienia. cyklu wydłużonym krwawienie może trwać dłużej i może być bardziej nasilone (do tygodnia, wobec przeciętnie trwającego od 4—5 dni).

Zasadnicze krwawienie nie powinno dłużej trwać niż 3—4 dni. Małe skrzepiki są bez znaczenia. Odchody w postaci dużych skrzepów zdarzają się wówczas, gdy błona śluzowa macicy nie produkuje w dostatecznej ilości enzymu hamującego krwawienie. Liczne, duże skrzepy prowadzą do ostrej niedokrwistości. Złe samopoczucie w czasie trwania miesiączki i nieznaczna bolesność na początku miesiączki nie są objawami chorobowymi, natomiast silniejsze bóle wskazują na zaburzenia (p. s. 40, dysme-norrhoea).

Cykl, który zaczyna się w pierwszym dniu krwawienia, dzieli się na 2 fazy: na fazę proliferacyjną (wzrostową) i na fazę sekrecyjną (wydzielniczą) błony śluzowej macicy.

Faza wzrostowa podlega działaniu hormonu pęcherzykowego, który oddziałuje poza tym wzrostowo na przewody gruczołu sutkowego, jak również na pęcznienie komórek pochwowych oraz powoduje silniejsze wypełnienie światła włośniczek. Hormon pęcherzykowy wytwarzany jest jednak dopiero wtedy w dużych ilościach w komórkach osłonki wewnętrznej pęcherzyka w jajniku, kiedy hormon luteinizujący przysadki zaczyna działać, tak że doprowadza on w końcu między 10 a 14 dniem pęcherzyk do pełnej dojrzałości (uwolnienie się jaja, jajeczkowanie). Faza wydzielniczą jest wynikiem działania hormonu luteotropowego przysadki, jest on również odpowiedzialny za zmiany w komórkach brzeżnych pęcherzyka i jego przemianę w ciałko żółte (corpus luteum) oraz produkcję hormonu ciałka żółtego. Hormon ciałka żółtego powoduje rozpulch-nienie błony śluzowej macicy; gruczoły pomnażają się i powiększają (wzmożona produkcja wydzieliny), poza tym naczynia włosowate powiększają się. Zmiany w błonie śluzowej macicy są przygotowaniem do ewentualnego zagnieżdżenia się zapłodnionego jaja. Jeśli jajo nie zostało zapłodnione, od 24 dnia począwszy zaczyna się produkcja hormonu luteotropowego w przednim płacie przysadki i dochodzi do miesiączki, tzn. do wydalenia niepotrzebnej już do zagnieżdżenia się jaja błony śluzowej, czemu towarzyszy krwawienie. Ciałko żółte w jajniku, które ma za zadanie ochronę błony śluzowej na wypadek ewentualnej ciąży, ulega zmianom wstecznym, takiemu samemu losowi ulegają też rozrośnięte przewody gruczołów sutkowych.

Fazy cyklu miesiączkowego można rozpoznać przez pomiar temperatury ciała, np. per rectum. W przeciągu 2—3 miesięcy oznaczamy systematycznie rano przed wstaniem z łóżka (np. o godz. 6) per rectum temperaturę ciała: temperaturę podstawową.

Temperatura jest najniższa po miesiączce na 2—3 dzień cyklu. Utrzymuje się ona mniej więcej na tym samym poziomie do początku fazy wy-dzielniczej cyklu. Około 14 dnia cyklu temperatura wzrasta raptownie 3—6 kresek i od tej chwili w czasie trwania fazy wydzielniczej utrzymuje się prawie na tym samym podwyższonym poziomie. Na krótko przed rozpoczęciem się krwawienia miesiączkowego stromo opada. Utrzymująca się przez dłuższy czas temperatura ciała może świadczyć o ewentualnej ciąży, ponieważ już wtedy ciałko żółte ciążowe produkuje nieprzerwanie w zwiększonej ilości swój hormon (progesteron). Z przebiegu krzywej podstawowej temperatury możemy mieć wgląd w produkcję hormonów produkowanych przez przysadkę i jajnik. Szczyt krzywej temperatury w połowie cyklu miesiączkowego jest dowodem pęknięcia pęcherzyka, zaś podwyższona krzywa temperatury w czasie trwania fazy wydziel-niczej wskazuje na ilość produkowanego hormonu ciałka żółtego.

 

Podobne prace

Do góry