Ocena brak

CÓRKI NAJCZYSTSZEGO SERCA MARYI, Congregatio Sororum Filiaran. Purissimi Cordis Beatae Mariae Virginis (CSM), sercanki

Autor /Prochor Dodano /01.08.2012

Bezhabitowe zgromadzenie zak. na prawie pap. o ślubach prostych, zał. 8 XII 1885 w Wilnie przez o. H. Koźmińskiego przy współudziale P. Małeckiej w celu kształcenia i wychowywania dzieci oraz młodzieży.
Modelem dla założycieli były franc, córki Serca Maryi.

Współzałożycielka zgrom, i pierwsze jego członkinie pochodzące z posłanniczek Serca Jezusowego (-» Serce Jezusa V) były nauczycielkami prywatnymi lub zakładów dydaktycznych. Początkowo zgrom, składało się z 3 kategorii członkiń — sióstr życia wspólnego, zjednoczonych (mieszkających indywidualnie) i stowarzyszonych (luźno związanych ze wspólnotą, niosących jej pomoc duchową i materialną).

Do 1952 w zgrom, istniały 2 chóry. Konstytucje zak. z 1886 3-krotnie modyfikowano (1909,1930,1975); 1906 zgrom, agregowano do zak. kapucynów; 1907 uzyskało dekret pochwalny, a 1930 aprobacyjny. Duchowość zgrom, o nastawieniu apost. jest maryjno-franciszkańska, dla której wzorem jest ukryte życie Maryi w Nazarecie.

W okresie zaborów zgrom, rozwijało się na wsch. ziemiach Polski oraz w skupiskach polonijnych w Rosji (po Syberię). Otwierano różnego typu pracownie oraz kursy zawodowe, gdzie tajnie nauczano religii, języka pol., historii i geografii oraz opiekowano się sierotami; ponadto prowadzono szkoły, internaty, ochronki, przedszkola i żłobki; 1908 dla 2 tys. dzieci i młodzieży (kilkaset z nich utrzymywano darmo). Zgromadzenie miało placówki w Wilnie (1885), Kownie (1887), Żytomierzu (1889), Petersburgu (1890), Mohylowie (1891), Warszawie (1893), Moskwie oraz Smoleńsku (1898), Kijowie (1900), Nowym Mieście n. Pilicą (1903), Pińsku (1904), Kamieńcu Podolskim (1907), Kobryniu, Irkucku i Nowonikołajewsku (1908), Czelabińsku, Płoskirowie (1909), Tomsku (1910), Winnicy (1911) i prowadziło 3 szkoły średnie, 6 podstawowych, 5 zawodowych, 30 zakładów opiekuńczo-wychowawczych i 23 pracownie rzemieślnicze.

W czasie I wojny świat, siostry działały szczególnie na Podolu
1 Wołyniu, a w Kijowie i Żytomierzu pracowały we wszystkich zakładach opiekuńczo-wychowawczych Towarzystwa -> Dobroczynności i -> macierzy szkolnej (w Kijowie prowadziły 10 zakładów); pomagały też ofiarom wojny (W. Nasiłowska otrzymała Order Virtuti Militan, A. Nowicka odznakę wojskową, J. Łychowska odznakę za działalność społeczną);

1918 liczyło 290 sióstr.
W 20-Ieciu międzywojennym powstawały placówki, m.in. w Krzemieńcu, Włodzimierzu Wołyńskim, Buczaczu, Włodawie, Kodniu, Skórcu k. Siedlec, Kolnie, Zambrowie, Bydgoszczy, Toruniu, oraz istniało 28 zakładów opiekuńczo-wychowawczych;

na prośbę pol. konsulatu siostry prowadziły 1928-33 w Rehbrücke (k. Poczdamu) zakład repolonizacyjny dla dzieci wychodźców, gimnazjum humanistyczne (Nowe Miasto n. Pilicą), 2 szkoły podstawowe (Warszawa, Pińsk) oraz szkołę zawodową (Bielsk Podi.), zakłady gastronomiczne (Wilno, Warszawa) gospodarstwa w seminariach duch. (Łomża, Pińsk, Janów Podi.); 1939 było 430 sióstr.

W czasie II wojny świat, w zakładach zgrom, było ok. 600 dzieci i młodzieży; siostry pomagały Żydom i ukrywały dzieci żyd. w zakładach; na 25 sióstr przebywających w różnych obozach zginęło 7.

Po II wojnie świat, przystosowano się do prac kośc. (katechizacja, prowadzenie gospodarstw par. i seminaryjnych); powstały nowe placówki za granicą — 1972 mis. w Brazylii (Assai, stan Parana) oraz polonijna w Stanach Zjedn. (Oak Ridge, stan New Jersey); 1974 podjęto prace w szkolnictwie polonijnym w Ludwigsburgu (RFN), a 1975 w Paryżu. Dom gen. w Nowym Mieście n. Pilicą.

 

AcArZgrom. ; J. Bar, Zgromadzenie Sióstr Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny, PK 4(1961) 471-472; K. Zakrzewska, Historia Zgromadzenia Córek Serca Maryi I-II, Nowe Miasto 1968 (mpsArZgrom.) ; M. Mazurek, M. Wójcik, Zgromadzenie Sióstr C.N.S.M. (siostry sercanki), MAChP II 1, 245-247.

Podobne prace

Do góry