Ocena brak

Co wskazuje na patologiczne podłoże opóźnienia rozwoju mowy?

Autor /Eustachy777 Dodano /13.03.2013

Stwierdzenie w toku badań specjalistycznych jakiegokolwiek zaburzenia rozwoju uzasadnia rozpoznanie niesamoistnego opóźnienia rozwoju mowy. Natomiast przy braku zaburzeń, gdy stwierdzi się niską sprawność aparatu artykula-cyjnego - przejawiającą się np. ograniczeniem umiejętności wykonywania precyzyjnych celowych ruchów, a także szybkiego i płynnego przechodzenia od jednego układu artykulacyjnego do drugiego, prowadzącą do określonych zaburzeń artykulacji podejrzewa się samoistny opóźniony rozwój mowy (zob. Mackiewicz 1993).

Zaleca się wledy stymulację rozwoju mowy dziecka, szczegółowo instruując rodziców o sposobach i możliwościach ich pracy w tym zakresie i podkreślając niezbędność częstych wizyt kontrolnych. Wizyty te mają na celu ocenę postępów czynionych przez dziecko. W wypadku wątpliwości co do istoty i etiologii obserwowanego opóźnienia należy prowadzić obserwację dalszego przebiegu procesu kształtowania i rozwoju mowy. Jeżeli dziecko ukończy 5 rok życia i ORM utrzymuje się nadal, to trzeba podejrzewać istnienie konkretnej, lecz nie rozpoznanej przyczyny. Przedłużające się poza tę granicę wiekową opóźnienie wskazuje bowiem na zaburzenie, a nie zakłócenie procesu rozwojowego.

Jeżeli opóźnienie dotyczy zarówno mówienia, jak i rozumienia, to można wykluczyć samoistny opóźniony rozwój mowy,

W przypadku rozpoznania niesamoistnego opóźnienia rozwoju mowy należy najpierw rozpocząć leczenie i terapię zaburzenia rozwoju, a potem terapię logopedyczną, chyba żc z punktu widzenia interesów małego pacjenta konieczne jest natychmiastowe podjęcie terapii logopedycznej lub terapii kompleksowej.

Podobne prace

Do góry