Ocena brak

Co to jest dźwięk cyfrowy?

Autor /Chaim Dodano /31.01.2012

Płyta kompaktowa była chyba pierwszym ogólno­dostępnym zastosowaniem techniki cyfrowej. Do wczesnych lat osiemdziesiątych najpopularniejszą formą zapisu muzyki była płyta winylowa. Nacięto na niej spiralną ścieżkę, w której były niewielkie wybrzuszenia i wgłębienia. Po ścieżce poruszała się igła adaptera, jednocześnie odchylając się w górę i w dół, zgodnie z kształtem dna ścieżki. Ten pionowy ruch igły był zamieniany na sygnał elektryczny, który następnie był wzmacniany i przekazywany do głośników.
Płyta kompaktowa jest zupełnie innego rodza­ju nośnikiem muzycznym. Dźwięk najpierw prze­kształca się w procesie próbkowania w sygnał cyfrowy, a następnie na zera i jedynki. Sama płyta jest odbijającą światło powierzchnią powleczoną plastykową warstwą ochronną. Podczas procesu wytwarzania płyty na jej powierzchni wypalane są mikroskopijne wgłębienia odpowiadające zerom i jedynkom. Na pojedynczej płycie zmieści się po­nad 3 miliardy pojedynczych bitów - cyfr systemu dwójkowego. Cyfry te są odczytywane za pomocą wiązki światła laserowego. Oświetlamy nim po­wierzchnię wirującej płyty, a wgłębienia i wypu­kłości odbijają światło w odmienny sposób. Odbite światło jest odbierane i przetwarzane na cyfrowy sygnał elektryczny, który następnie można zamie­nić na sygnał analogowy. Ten, po odpowiednim przetworzeniu, jest prawie identyczny z dźwię­kiem, który posłużył do stworzenia zapisu na pły­cie. Płyta kompaktowa musi obracać się znacznie szybciej niż jej winylowa poprzedniczka, gdyż teraz odtwarzacz musi w ciągu sekundy odczytać i prze­tworzyć znacznie większą ilość informacji. Płyty kompaktowe mają wiele zalet. Informację zapisa­ną w ten sposób trudno jest przypadkowo uszko­dzić. Na płycie oprócz muzyki można zapisywać dane innego rodzaju. W ten sposób płyty CD stały się idealnym medium dla przechowywania danych, wykorzystywanych przez komputer, a także do zapisu obrazu. Następną, nową odmianą płyty kom­paktowej jest DVD (Digital Versatile Disc - płyta kompaktowa wszechstronnego zastosowania), na której zmieścić można więcej informacji niż na tra­dycyjnej płycie CD, i która staje się powoli coraz popularniejszym nośnikiem danych dla potrzeb kina domowego.
Innym nośnikiem dźwięku jest cyfrowa taśma magnetofonowa DAT, która od dawna jest standar­dem w studiach nagraniowych. W przeciwieństwie do zwykłej taśmy magnetofonowej, na której kie­runek domen magnetycznych może się dowolnie zmieniać, przez co otrzymujemy falokształtny ana­logowy przebieg elektryczny, na taśmie DAT domeny mogą być skierowane wyłącznie w jed­nym z dwóch wybranych kierunków, reprezentu­jących 0 lub 1. Nawet jeśli produktem końcowym ma być zwykła, analogowa taśma magnetofono­wa, to podczas nagrania używa się taśmy DAT, po­nieważ uzyskane z niej kopie mają wysoką jakość,

Podobne prace

Do góry