Ocena brak

CMENTARZ - PRAWODAWSTWO POLSKIE

Autor /HermanXXX Dodano /31.07.2012

Konkordat z 1925 podkreśla prawo Kościoła kat. do posiadania własnych c.

Pierwsze ogólnopaństw. przepisy o c. zawiera ustawa z 17 III 1932 o chowaniu zmarłych i stwierdzeniu przyczyn zgonu (Dz. U. nr 35, poz. 359), pozbawiająca mocy wiążącej wyd. 31 V 1846 przez Radę Adm. Królestwa Polskiego przepisy odnoszące się do grzebania zmarłych oraz przepisy państw zaborczych ; również Rozporządzenie Ministra Opieki Społ. z 20 XI 1933 o chowaniu zmarłych i stwierdzaniu przyczyn zgonu (Dz.U. z 1934 nr 13, poz. 103) i ustawa o grobach i c. wojennych z 28 III 1933 (Dz. U. nr 39, poz. 311) unormowały całościowo sprawy c. wyznaniowych i gminnych.

Przepisy o c. i chowaniu zmarłych na nowo uregulowano ustawą z 31 I 1959 (Dz.U. nr 11, poz. 62) wraz ze zmianami z 6 VII 1972 (Dz.U. nr 27, poz. 194); łącznie z Rozporządzeniem Ministrów Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i Opieki Społ. z 20 X 1972 (Dz.U. nr 47, poz. 299) i Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z 27 VII 1959 (Dz.U. nr 46, poz. 284) zawiera ona całość obowiązujących przepisów.

C. komunalne należy zakładać na terenie każdego miasta, gromady i osiedla; jedynie w uzasadnionych przypadkach można założyć jeden c. dla 2 lub więcej gromad bądź osiedli; obowiązek zakładania i rozszerzania c. komunalnych należy do właściwego urzędu miasta lub gromady; założenie i rozszerzenie c. wyznaniowego zaś wymaga zgody urzędu wojewódzkiego.

W razie zamknięcia c. użycie jego terenu na in. cel możliwe jest dopiero po 40 latach od pochowania ostatnich zwłok (wcześniej zaś jedynie na mocy decyzji Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska); na zamkniętym c. należy zabezpieczyć pamiątki o wartości hist., artyst. i archeol., a szczątki zwłok przenieść na in. cmentarz. Zarządzenie i utrzymanie c. wyznaniowych należy do związków wyznaniowych, a komunalnych do gospodarki terenowej i ochrony środowiska organów odpowiednich urzędów; na każdym c. ma być dom przedpogrzebowy lub kostnica.

Ustawa nakazuje przyjmowanie na c. wyznaniowy zwłok osób bezwyznaniowych lub in. wyznania, jeśli brak c. komunalnego czy wyznaniowego ; zwłoki takich osób należy traktować na równi z in. co do wyznaczenia miejsca pochowania, właściwego ceremoniału pogrzebowego, wznoszenia nagrobków itp.

 

P. Pałka. Założenie c. grzebalnego w świetle przepisów prawnych, WDL 26 (1949) 256-258; H. Świątkowski, Wyznaniowe prawo państwowe, Wwa 1962, 154-158; A. Jaroszyński, Prawo na co dzień. Encyklopedia podręczna, Wwa 1974, 74-75.

Podobne prace

Do góry