Ocena brak

CHYLIŃSKI MELCHIOR OFMConv

Autor /Germanik Dodano /27.07.2012

Imię zak. Rafał, ur. 6 I 1694 w Wysoczce (k. Poznania), zm. 2 XII 1741 w Łagiewnikach (pod Łodzią), sługa Boży, działacz charytatywny.
Kształcił się w kolegium jez. w Poznaniu; 1712-15 odbył służbę wojskową jako oficer i chorąży; 1715 wstąpił do zakonu w Krakowie.

Po skróconych studiach filoz.-teol. w Poznaniu przyjął 1717 święcenia kapł.; 1722-41 prowadził działalność duszpast., zwł. w Łagiewnikach i Krakowie; wrażliwy na nędzę ludzką, opiekował się kalekami, ubogimi oraz zakaźnie chorymi ; nazwano go ojcem ubogich; rozwijający się po śmierci Ch. kult prywatny sprzyjał mor. odrodzeniu społeczeństwa pol. w XVIII w.

W 1761 wszczęto proces informacyjny, a 1772 — beatyfikacyjny; pap. Pius XII wydał 13 V 1949 dekret o heroicz-ności cnót Ch.; relikwie Ch. umieszczono w osobnej krypcie w kościele Franciszkanów w Łagiewnikach; w klasztorze franciszkanów w Krakowie znajduje się obraz Ch. na płótnie nieznanego malarza z XVIII w. (niesłusznie przypisywany Sz. Czechowiczowi).

 

Kantak Fran II 405-408; J. Orańska, Szymon Czechowicz. Pz 1948, 131-134; F. Baumann, LThK II 1200; J.J. Sarneta, BS III 1247; J. Bar, Udział Polski w literaturze franciszkańskiej, STV 1 (1963) — 7 (1969) poz. 1829, 2055-2081, 3851; A. Zwiercan (R. Gustaw, bibliogr.), HP I 257-265; L. Bernatek, Rafal Ch. Studium z dziejów życia religijnego w epoce saskiej, Wwa 1971 ; W. Padacz, Z polskiej gleby, Kr 1971, 156-158; W. Jaśkiewicz, Serafickie dusze, R 1972, 91-96.

Podobne prace

Do góry