Ocena brak

Chrystus królujący

Autor /Titussss Dodano /01.05.2013

Chrystus doznawał w Kościele zawsze najwyższego kultu, ale w XX wieku pogłębiła się świadomośćteologów i ludzi wierzących, że On jako Bóg-Człowiek jest centralnym punktem całej rzeczywistościświata rozumnego, przede wszystkim człowieka i jego działania. Tak pojęty chrystocentryzm, podkreślonyprzez ruch biblijny i przez odnowę liturgiczną, zajmował kilku teologów (E. Mersch, R. Guardini),a Michael Schmaus stworzył chrystocentryczną teologię systematyczną.

Chrystocentryzm, uwzględniany w refleksji nad całą historią zbawienia, sprawił, że teologowi wiązalichrystologię ściśle z antropologią i z teologią historii. Zajęli się też, pod wpływem poglądów wybitnegofrancuskiego geologa i paleontologa jezuity Pierre’a Teilharda de Chardin, refleksją teologiczną nadtajemnicą Chrystusa w wymiarze kosmosu, ukazując go jako sprawczą i celową przyczynę całej ewolucjiwszechświata.

W kulcie katolickim zawsze uwzględniany chrystocentryzm sprawił, że w XX wieku zachowano i rozwijanoróżne formy czci Pana Jezusa. Jego dzieło odkupienia uczczono w dwóch Wielkich Jubileuszach.Pierwszy (1925) był tradycyjnym Rokiem Świętym, obchodzonym co dwadzieścia pięć lat. Drugiw 1933 roku uczcił 1900. rocznicę śmierci Chrystusa. Pius XI, obchodząc w całym Kościele te dwaJubileusze, pragnął pobudzić katolików nie tylko do korzystania z ich łask duchowych, ale też do pogłębionegozrozumienia centralnego miejsca Chrystusa w Kościele i w całym współczesnym świecie. Temusamemu miało służyć ustanowienie liturgicznego święta Chrystusa Króla, o co w osobnej petycji prosiłMiędzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Rzymie (1922), a następnie liczni biskupi, katolickie uniwersytetyi wierni. Petycje podkreślały potrzebę święta, które przypominałoby o konieczności przenikaniaChrystusowych zasad nie tylko do życia jednostki, ale przede wszystkim do życia społecznego.

Pius XI, pod koniec jubileuszowego Roku Świętego, ogłosił encykliką Quas primas (1925) święto ChrystusaKróla i wyjaśnił jego podstawy teologiczne. Dniem tego święta stała się ostatnia niedziela październikajako ostatnia niedziela kościelnego roku liturgicznego. Papież polecił w to święto odmawiać Aktpoświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusa. Akcja Katolicka przyjęła je za swe główneświęto. Od tego czasu Chrystus Król zaczął patronować wielu kościołom i wszedł na nowo do ikonografii.Jego tytuł przyjęło kilkanaście nowych zgromadzeń zakonnych, jak założone (1928) w Nawarze służebniceChrystusa Króla (Esclavas de Cristo Rey). Rozpowszechniono powstałą w średniowieczu aklamacjęlitanijną Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Podobne prace

Do góry